Oscar Garschagen.
Volledig scherm
PREMIUM
Oscar Garschagen. © Dirk-Jan Gjeltema

‘Frankrijk lijkt werkelijk zijn verstand verloren te hebben’, zei onze ober in Lille

COLUMN,,C’est top-top”, grijnst de jonge ober op het Place du Général de Gaulle in Lille. In luttele seconden heeft hij onze ‘pass sanitaire’ gescand. Helemaal niet het einde der vrije, democratische tijden of aantasting van onze persoonlijke levenssfeer. Maar dat hadden we al vastgesteld in Messiville, Parijs dus, waar alom om prikbewijzen, s’il vous plait, wordt gevraagd. 

  1. Schoon Zeeland, vuil Zeeland
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Schoon Zeeland, vuil Zeeland

    Nog een laatste pre-flight-check in de Cessna Skyhawk en dan vol gas het hobbelige gras op van Vliegveld Midden-Zeeland, ook wel, lach niet, Zeeland Airport genoemd. Als de lucht grip krijgt op de vleugels worden we zachtjes opgetild, het Zeeuwse luchtruim in. Terwijl bevriende piloot Sander ontspannen onze veiligheid managet, spied ik het landschap af. Het Veerse Meer, de Manteling en de stranden ogen op afstand maagdelijk, maar dat is schijn. Langs de randen van het kwetsbare meer rukt de bebouwing op. Met dank aan geldzuchtige gemeenten. Nagenoeg geen strand is ongerept; hokjes, strandtenten en zelfs strandvilla’s vormen bijna een ketting van Vrouwenpolder naar Westkapelle. Windmolens verstoren overal het panorama.
  2. Een blauwe muur van vrouwen
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Een blauwe muur van vrouwen

    Eigenlijk had ik er geen zak zin in. Weer verkiezingen in Amerika, weer die gecoiffeerde kop van ‘pussy-grabber’ Trump op de buis, weer bakken vol geraaskal van verkiezingsontkenners. Voor het eerst sinds de verkiezing van John F. Kennedy dacht ik: de grootste politieke show ter wereld, my ass. Maar in het holst van de nacht ging mijn Amerika-licht - we hebben er zes jaar gewoond- weer aan toen op mijn iPhone nieuwsflitsen uit de VS oplichtten.