oscar garschagen, grijpskerke, foto dirk-jan gjeltema
Volledig scherm
PREMIUM
oscar garschagen, grijpskerke, foto dirk-jan gjeltema © Dirk Jan Gjeltema

De vraag is nu of de campagne met thema’s die Zeeland midscheeps raken werkelijk leeft?

column oscar garschagen,,Het wordt eentonig’’, verzuchtte de leider van het grote Online Zeeuwse Energiedebat.  Inderdaad,  de linkse en rechtse Haagse politici, twee energie-experts en twee Zeeuwse ceo’s  van  Dow Chemical en Orsted waren het gloeiend eens met elkaar. Wind en waterrijk, zonovergoten Zeeland moet met binnen- en buitengaatse energieparken de elektrische stekkerdoos van Nederland worden, zo vat ik de groene eensgezindheid maar eventjes samen.

  1. Wit domineert in Zeeland, vooral bij de politie, in de politiek en in de media
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Wit domineert in Zeeland, vooral bij de politie, in de politiek en in de media

    Als het aan F1-kampioen Lewis Hamilton had gelegen, waren de Black Lives Matter-demonstranten naar Vlissingen getogen om het beeld van de beschermer van slavenhandelaren Michiel de Ruyter de Westerschelde in te jonassen. Alsof je daarmee de geschiedenis verandert. Maar voor een Taliban-achtige beeldenstorm voelde de veelkleurige, overwegend jonge menigte (nog) niets. Ze hielden het op de gekalkte 1,5 meter-kruisjes op het Middelburgse Abdijplein bij een protest tegen Amerikaans politiegeweld tegen zwarten. Zwaaiend met gebalde Black Panter-vuisten en spandoeken.
  2. Bozig breekt de uitbater ons gesprekje af
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Bozig breekt de uitbater ons gesprekje af

    Mag ik het opschrijven in deze ‘bizarre tijden’? Stiekem vind ik ‘het nieuwe normaal’ soms goed te pruimen. Bijvoorbeeld op een warme lentedag op de Hoge Hil in Domburg. De koningin van de Nederlandse badplaatsen ligt, net als haar Scheveningse koning, aan het staatsinfuus. Er is geen Duitser te bekennen en dat is voor het eerst sinds 1954, het naoorlogse jaar waarin de eerste Heinzen en hun families weer opdoken in hun Kevers .
  3. Unorthodox, de onverwachte Netflix-hit
    PREMIUM

    Unorthodox, de onverwach­te Net­flix-hit

    Pauzeer op de vluchtheuvel van de eindeloze coronacrisis, Netflix, en je vindt tussen de filmische clichés een parel: Unorthodox. Deze fenomenale serie gaat over de vlucht van een jonge, net zwangere vrouw uit haar gedwongen huwelijk in de ultraorthodoxe gemeenschap van Satmar-Joden in New York. Het plot, gebaseerd op de autobiografische bestseller van Deborah Veldman, is gesitueerd in de wereld van zeer vrome Joden. Deze chassidiem zijn herkenbaar aan hun zwarte jassen, hun pijpenkrullen, bonthoeden, lange rokken en pruiken.
  4. Een paniekerig minuutje vergat ik dat die mondkappen waardeloos zijn
    PREMIUM

    Een paniekerig minuutje vergat ik dat die mondkappen waardeloos zijn

    Raar dat het menselijk brein gevoeliger is voor beangstigend nieuws over het nieuwe coronavirus dan voor sussende mededelingen. ,,Je weet maar nooit,’’ dacht ik gisteren toen ik in de Gamma langs bijna leeg gehamsterde rekken met mondmaskers liep. Een paniekerig minuutje vergat ik dat die mondkappen -papieren doekjes met twee elastiekjes- waardeloos zijn. Door mijn hoofd flitsten beelden van Zeeland in quarantaine, gesloten café’s, overvolle ziekenhuizen en lege winkels.
  1. Keuzestress. De stemhulp slaat op tilt als je dan ook voor kernenergie bent
    PREMIUM
    COLUMN OSCAR GARSCHAGEN

    Keu­zestress. De stemhulp slaat op tilt als je dan ook voor kernener­gie bent

    Help dokter, ik heb last van keuzestress! Ik verzuip in de zee van tofu-zachte interviews met lijsttrekkers, stuntelig geacteerde tv-spots en millimeterende partijprogramma’s. Wie en wat te kiezen in het land van democratische overvloed met twee wat grotere en 38 splinterpartijen. Het lijkt hier wel Israël. Ooit was stemmen in driestromenland - links, rechts en christelijk - eenvoudig. Als je ouders, ooms en tantes rechts stemden, bleef er maar één dwarse smaak over.
  2. Geen afgehakte arm lijkt vergeten in De Slag om de Schelde
    column oscar garschagen

    Geen afgehakte arm lijkt vergeten in De Slag om de Schelde

    Liters bloed en tonnen Zeeuwse modder spatten van het filmscherm af. Geen afgehakte arm lijkt vergeten in De Slag om de Schelde. Zwaar artillerievuur en inslaande mortiergranaten doen bioscoopstoelen trillen. De angst van Canadese en Duitse soldaten, de rokerige stank in de gedigitaliseerde ruïnes van Zeeuwse stadjes en dorpen, de vertwijfeling van de bevolking nestelen zich in je hoofd op de premièredag in Cinecity. Beelden, die nadien beklijven in zonovergoten Vlissingen, de stad met talloze sporen van deze ‘hel op aarde’-episode.
  1. Dokbrug open, versleten Koningsbrug weg
    Play

    Dokbrug open, versleten Konings­brug weg

  2. Kabinet ziet ruimte voor versoepelingen 28 april
    Play

    Kabinet ziet ruimte voor versoepe­lin­gen 28 april

Columns