Volledig scherm
PREMIUM
© Dirk Jan Gjeltema

Absurd Brits, maar niet om te lachen

column oscar garschagenDe wild gebarende kerel met piekerig, bleek haar herkenden wij op die doorregende nacht op de Belgische E411 meteen: Boris Johnson, een collega-journalist, net als een meerijdende collega en ik op de terugweg van Luxemburg naar standplaats Brussel. De toekomstige Britse premier - een mesjogge feit achteraf - was op de lege snelweg gestrand met een lege tank en een lege portemonnee. Mobiele telefoons bestonden nog niet.  Zijn hulpeloze, verwarde blik ben ik nooit vergeten. In covidiaanse tijden zie ik dat die paniekerige blik is teruggekeerd op zijn afgematte gezicht. 

  1. Hoog tijd dat onze premier een U-bocht maakte
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Hoog tijd dat onze premier een U-bocht maakte

    Eindelijk heeft onze joviale premier zijn politiek van vrolijke Hollandse nuchterheid over het mondiaal rondspattende coronavirus laten varen. Met zichtbare tegenzin erkende hij gisteren dat ‘Nederland een patiënt is die behandeld moet worden’. Het werd hoog tijd dat ook hij een U-bocht maakte. Voor virologen in Azië, Europa en de VS is het allang duidelijk: het dodelijke coronavirus is niet in te dammen, maar op zijn best te beheersen, te mitigeren.
  2. Mijn Chinese vriend weet het: dus daarom hebben jullie dat virus nog niet verslagen
    PREMIUM
    Column Oscar Garschagen

    Mijn Chinese vriend weet het: dus daarom hebben jullie dat virus nog niet verslagen

    ,,Ni hao Aosika (Oscar) wat is er in Nederland aan de hand?’’ appt mijn Chinese vriend en collega Shikai vanuit Beijing. Net als honderden miljoenen tv-kijkende landgenoten heeft hij het drankgelag in die ‘bere-gezellige’ rode tent op het Haagse Plein gezien. ,,Dus daarom hebben jullie dat virus nog niet verslagen’'. Shikai is te Chinees-subtiel om er niet aan toe te voegen: ,,..zoals wij wél hebben gedaan’’.
  1. De reis van zijn geliefde, geruïneerde Aleppo naar de nooit gedachte eindhalte Grijpskerke maakte hij in een aftandse rolstoel
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    De reis van zijn geliefde, geruïneer­de Aleppo naar de nooit gedachte eindhalte Grijpsker­ke maakte hij in een aftandse rolstoel

    De stemming van bevriende dorpsgenoot Mohamad Abo Zarraa en zijn vrouw Rihab is deze zomer opperbest. De gehoopte toekomst krijgt vorm, Insh’Allah. Nog even en de melancholieke cartoonist uit Syrië wordt een nieuwe Nederlander, net als zijn kinderen. Hij oogt fragiel in zijn rolstoel (vanwege polio), maar is van roestvrij staal. Net als Rihab, op wiens gezicht de zon altijd schijnt. De tijd van levensbedreiging en onzekerheid is voorbij. Nu het weer mag, worden er successen gevierd. Met Arabische koffie en taart.
  2. De hoerende en snoerende casinobaas Trump als christelijke reddingsboei
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    De hoerende en snoerende casinobaas Trump als christelij­ke reddings­boei

    Iedere keer als de camera inzoemt op het pokergezicht van de Amerikaanse vice-president Mike Pence (‘ik ben een werktuig van de Heer’) denk ik aan Zeeland. En als ik aan Zeeland en naburige dorpen Overisel, Harlem en Vriesland in Michigan denk, bekruipt mij een beklemmende gedachte. Gaan de evangelicals, de ultra-conservatieve protestanten in de VS, Trump opnieuw een overwinning bezorgen? Nee toch?
  1. Wie heeft uil Fibi gezien?
    Play

    Wie heeft uil Fibi gezien?

  2. Middelburg heeft nu de kleinste bioscoopzaal van Nederland
    Play

    Middelburg heeft nu de kleinste bioscoop­zaal van Nederland

Columns