Volledig scherm
PREMIUM
Ondine van der Vleuten © Mechteld Jansen

Terug naar de normale wereld

Jammer dat we niet met de trein waren gegaan. In een coupé zitten met een paar levensgrote knuffeldieren, een minion, smurf en Sneeuwwitje - dat had me leuk geleken. Maar het belangrijkste was: we gingen naar de Comic Con, hét event voor liefhebbers van fantasy, scifi, games en strips.  Beam me up, Scotty!

Op weg naar de Jaarbeurshallen doemden hier en daar de eerste helden en schurken op. Liep daar niet Lucky Luke, achter Wolverine? Spyro, het draakje, in gezelschap van een paar furries? De dame voor me - netkousen en laarzen - kon ik niet helemaal thuisbrengen, maar hé: wat maakte het uit. Helemaal jezelf zijn, of juist je alter ego, wit, blauw, zwart, groen, roze of paars - op de Comic Con is elke huidskleur oké en bepaal je zelf wat mooi is. 

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Ik keek naar de orgie van naakte Barbies
    PREMIUM
    Column

    Ik keek naar de orgie van naakte Barbies

    Het ding was enorm, met aan het ene einde van de pijp een zwart kunststof mondstuk en aan het andere een stuk boomstam. ,,Van een stam!”, roept de man aan de andere kant van het tafelkleedje door het rumoer heen. Ik knik instemmend. Dat had ik ook al gezien. Maar nee: stam als in ‘indianenstam’, verduidelijkt hij. Een soort vredespijp is het. Gemáákt door een stam. Fronsend monster ik de pijp, in mijn ogen meer een stuk mislukt huisvlijt van een eenzame boer.
  2. ‘Ik ga mijn onderbroek uit doen!’, riep ik
    PREMIUM
    column ondine van der vleuten

    ‘Ik ga mijn onderbroek uit doen!’, riep ik

    De dame van het Leger des Heils keek me vol afschuw af. ,,Echt waar? Wil je die hebben?” Op de balie lag een grote, roze onderbroek, model ‘oma’. Ooit gekocht voor Anne Maat, ooit had iemand er liefdevol een etiketje in geplakt met die naam, opdat hij in het verpleeghuis niet per ongeluk bij een andere bewoonster terecht zou komen, maar Anne Maat had er zo te zien niet veel plezier aan kunnen beleven.

Columns