Volledig scherm
PREMIUM
Ondine van der Vleuten © Mechteld Jansen

Taak nummer 24: tijd maken

Column Ondine van der VleutenTwee maanden waren er overheen gegaan voor ik tijd had. Stone balancing: dat is wat hij deed. ,,Als ik het een dag niet doe, word ik onrustig", appte hij. ,,Ga je mee, vanavond?" Ik had geen tijd. ,,Vanavond balanceer ik tomaten en pompoenen op de volkstuin, met een komkommer erop", appte ik terug. Hij hield aan. ,,Kom je? Ik ben op het strand." ,,Weekeinde werken", appte ik terug. En: ,,Zoon is jarig." ,,Film by the Sea." ,,Huis bezichtigen." ,,Onkruid trekken." ,,Huiswerk overhoren." ,,Vriend verhuizen." ,,Ziek."

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Straf als antwoord op een wanhoopsdaad
    PREMIUM
    COLUMN ONDINE VAN DER VLEUTEN

    Straf als antwoord op een wanhoops­daad

    Een krantenbericht dat je een stomp in je maag geeft - het gebeurde me op 25 september twee keer. Eerst die foto van twee naakte, smerige, verwaarloosde peuters die rondscharrelden tussen dronkaards in een Oekraïens daklozenkamp. Hun mama, de 20-jarige Bozhena en de 22-jarige vader Volodymyr hadden Andrey van 3 en zijn één jaar jongere broertje Maksim even gedumpt. Ze waren ‘het beu om op de jongens te letten’ en hadden ‘behoefte aan wat rust’.

Columns