Sterkte met je goede voornemens, had hij geschreven

COLUMN ONDINE VAN DER VLEUTENGoede voornemens? Stoppen met roken wellicht? J. maakt een wegwerpgebaar. Alsjeblieft niet, zeg. ‘Sterkte met je goede voornemens’, had hij op zijn kerstkaarten geschreven. Hij neemt een stevige trek en blaast kordaat uit. Om hem heen instemmend gebrom. De ruimte ziet blauw van de rook.

Volledig scherm
Ondine van der Vleuten © Mechteld Jansen

Vriend K. draait bedachtzaam een shaggie. ,,Weet je”, zegt hij, ,,De eerste keer dat ik tabak proefde was ik vijf. Zat ik op de schoot van mijn grootvader. Een sigarenroker. Hij zei: ,,Wil jij ook een trekkie, jongen?” Waarop hij dat gore ding tussen mijn lippen duwde, nat en bitter. Dagen later proefde ik het nog op mijn tong. Sigaren hebben me daarna nooit meer kunnen bekoren. Alleen van de geur al word ik misselijk.”

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Hij kende de wereld, maar de wereld hem niet
    PREMIUM
    Column Ondine van der Vleuten

    Hij kende de wereld, maar de wereld hem niet

    De Reiziger is terug. ,,Eet je morgen mee?”, vraag ik. Hij zegt altijd ja en vindt alles goed, als het maar vegetarisch is. Ik weet wat hij zelf eet: iets simpels als witte bonen in tomatensaus, koud uit het blik. Of een stuk tahoe, rauw. Nee, verwend kun je hem niet noemen. De Reiziger leeft van een piepklein AOW’tje: voor elk jaar dat hij in het buitenland verbleef, is er een paar procent op gekort. ,,Heb je dan geen pensioen?”, vroeg ik eens. Maar nee. Er waren hem mooie banen aangeboden, in vaste dienst, bij mooie bedrijven, want zijn talent voor cijfers en zijn nauwgezetheid maakten hem een gewilde arbeidskracht. ,,Ik heb geweigerd. Ik wilde alleen tijdelijk werk via uitzendbureaus, want ik wilde reizen”, antwoordde hij.

Columns