Volledig scherm
Nynke de Jong. © Shody Careman

De SRV-wagen doet er weer toe

COLUMNNynke de Jong schrijft drie keer per week over wat haar bezighoudt.

Quote

Bij ons was niks. En bijna alle moeders waren overdag thuis

Als je bent opgegroeid in een dorp waar niks was, dan hoort ‘ie waarschijnlijk bij je meest heldere kinderherinneringen: de SRV-wagen. Althans, bij mij wel. De wagen van Thijs, die één keer per week bij ons de straat in reed. Mijn moeder die het flessenrek bij de voordeur zette, met het boekje met het boodschappenlijstje eraan vast. De melk en yoghurt kwam in flessen. Toen we groter werden, mochten we het flessenrek bij Thijs brengen. Want dan kregen we een dropje. Maar niet als we erom vroegen, want, zo heb ik Thijs honderden keren horen zeggen: ‘kinderen die vragen worden overgeslagen’.

Het zijn herinneringen van een Hielke en Sietse Klinkhamerachtige boerentuttigheid, maar het was écht zo. De ene dag kwam de SRV-wagen, de volgende dag de groenteboer met zijn groentekar. De andere dag bracht de slager het bestelde vlees, en weer een dag later kwam de bakker met zijn bestelbus vol volkoren knip. Wat moesten we ook anders? De supermarkt was in de stad. Bij ons was niks. En bijna alle moeders waren overdag thuis, dus al die rijdende middenstanders hadden genoeg klandizie.

Vol weemoed

Quote

Een oase van gemoedelij­ke gezellig­heid, waar men leunend op de rollator een praatje kan maken

Maar de moeders gingen werken en de supermarkt opende een dorp verderop. Thijs ging werken in de supermarkt, en tot dit weekend dacht ik dat de SRV-wagen een verhaal was geworden dat ik vol weemoed aan mijn dochter zou vertellen, die dan met de ogen zou rollen vanwege zoveel tuttige plattelandsweemoed.

Maar de SRV-wagen is terug, zo las ik dit weekend. Net zoals de dorpssuper, die tegenwoordig wordt gerund door vrijwilligers, of gesubsidieerd wordt door de gemeente. Dit alles om de dorpen leefbaar te houden. Daarnaast is zo’n al dan niet rijdende kruidenier een sociaal steunpunt. Een oase van gemoedelijke gezelligheid, waar men leunend op de rollator een praatje kan maken.

De SRV-wagen doet er weer toe. Niet in een wereld waarin het draait om winst, maar in een wereld waarin het draait om medemenselijkheid, en gezelligheid. Dat klinkt net zo tuttig als De Schippers van de Kameleon, en toch doet het me goed. 

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

Columns