Volledig scherm
Avondeten © Peter de Lijser

Het diner bestaat uit chips en chocolade

Ik ben over de helft! De kaap van de 700 kilometer is gerond, nog zo’n 600 kilometer te gaan. Ik rijd momenteel dagelijks tussen de beroemde Franse wijngaarden en geniet dus regelmatig van een goed glas. Dat is een welkome afwisseling, want de route zelf was de afgelopen dagen een beetje saai. Verveling ligt dan op de loer, maar juist dat is levensgevaarlijk.

De weg langs het Canal entre Champagne et Bourgogne zit vol gevaarlijke putten en loopt hier en daar onmogelijk dicht langs de waterrand. Voor je het weet, lig je in het kanaal. En goed voor ‘mijn paard’ is het ook niet, al die hobbels en kuilen. Het kanaal is 200 kilometer lang en ik heb me er 150 kilometer lang aan geërgerd. Aan de andere kant: op de grote wegen moet ik weer oppassen voor de achteropkomende vrachtauto’s. Het is altijd wel wat.

Over de ontvangst in de Bed & Breakfasts schreef ik eerder al lovend. Het gaat ook wel eens anders. In Foulain bijvoorbeeld, waar ik in een oud en slecht onderhouden hotel terecht kwam. De buurvrouw moest de eigenaren bellen dat ik voor de deur stond. Het restaurant bleek dicht, waardoor mijn maaltijd uit armoe dan maar uit drie zakjes chips, wat chocolade en - om mijn teleurstelling wat te verzachten - een fles Côte du Rhône bestond.

Ik moet eerlijk zeggen dat het me op culinair gebied hier in Frankrijk tot nu toe toch een beetje tegenvalt. We hebben het zo slecht nog niet met onze restaurants in Zeeland. Die zijn over het algemeen toch stukken beter dan de plaatselijke eetgelegenheden die ik tot nu toe ben tegengekomen. Op een paar uitzonderingen na dan. De eenvoudige ‘table d’hôte’, waarbij je samen met andere gasten en de gastheer en gastvrouw aan één tafel zit, hebben me tot op heden nog het beste gesmaakt.

Volledig scherm
Een slecht weggetje © Peter de Lijser

poll

Ik vind het niet erg om in de file te staan

Ik vind het niet erg om in de file te staan

  • Eens (19%)
  • Oneens (81%)
386 stemmen