Volledig scherm
Menno Koch baalt bij NAC. © BSR Agency

Alleen wonder kan NAC redden na nederlaag bij ‘veilig’ Fortuna

NAC verloor vanmiddag de degradatiekraker van Fortuna Sittard (2-1) en stevent regelrecht af op degradatie. Fortuna verzekerde zich dankzij de zege van nog een jaar in de eredivisie, een mirakel daargelaten. 

Wellicht dat het een idee is om de laatste drie competitiewedstrijden van NAC schriftelijk af te doen. Mocht de KNVB daar niet aan willen meewerken, kan 15 mei als een alternatieve bevrijdingsdag in de Bredase agenda worden gezet; het zal de laatste keer zijn dat het grootste gedeelte van deze waardeloze spelersgroep het geelzwarte shirt draagt.

De terechte 2-1-nederlaag tegen een beter spelend Fortuna Sittard wordt ingeleid door amateuristisch verdedigen. Scheidsrechter Pol van Boekel wijst vlak voor rust naar de stip als Erik Palmer-Brown als een beginneling de Griekse dribbelaar Lazaros Lamprou tegen de vlakte werkt. Mark Diemers, vorige zomer in de nadrukkelijke belangstelling van NAC, schiet vanaf elf meter onberispelijk raak. NAC stelt daar alleen een kopbal van Menno Koch tegenover. Wat de bezoekers in de eerste helft op de mat brengen, is bedroevend.

Vier middenvelders

Trainer Ruud Brood kiest in Sittard voor een variant met vier middenvelders; Luka Ilic mag het proberen in plaats van Mikhail Rosheuvel die na de winterstop geen deuk in een pakje boter heeft geschoten. Evenals Mitchell te Vrede, de aanvalsleider is geen schim meer van de dodelijke spits in de eerste seizoenshelft. In wat zijn laatste weken als NAC-speler lijken te zijn, kan hij zijn stempel maar niet drukken op het zoekende elftal. Tien minuten na de pauze maait de vrijgelaten Te Vrede over de bal heen en laat daarmee een uitgelezen kans op de gelijkmaker onbenut. Ilic, Mounir El Allouchi, Ramon Pascal Lundqvist en Anouar Kali op het middenveld en voorin Giovanni Korte en Te Vrede; het zijn ridders zonder zwaarden.

Het inbrengen in de rust van Grad Damen voor Palmer-Brown is tamelijk opvallend om een aantal redenen: het zijn de eerste speelminuten van Damen deze competitie, Damen is een controlerende middenvelder en verdediger Daan Klomp blijft op de bank. Minder gek is het wisselen van Palmer-Brown, voor de zoveelste keer ondermaats presterend. Wat ook onveranderd blijft: het dramatische niveau van de backs Khalid Karami en Pele van Anholt.

Vette mogelijkheid

Twintig minuten voor tijd verprutst Giovanni Korte, de Hagenaar ligt vaker op de grond dan dat hij op zijn benen staat, een vette mogelijkheid op de 1-1. De teamspeler gaat voor eigen succes in plaats van de bal netjes op zijn ploeggenoot af te leggen. In dat opzicht is de wissel van Lundqvist, toch al goed voor vier assists, een fractie eerder discutabel. Het inbrengen van Rosheuvel en later Gervane Kastaneer haalt niks uit. En ook dat is geen nieuws meer. De prima ingeschoten 2-0 van Diemers in de tachtigste minuut is de nekslag. Dat Te Vrede in de blessuretijd de eer redt, is voor de statistieken. Dat Brood de kemphanen Ilic en Kastaneer direct na het laatste fluitsignaal naar het uitvak moet dirigeren om de supporters te bedanken voor hun steun, is andermaal het bewijs dat de spelers vooral met zichzelf zijn. Na hen de zondvloed.

Met Feyenoord (24 april, thuis) krijgt NAC woensdag een team dat na de zege op AZ zaterdag de derde plaats nauwelijks kan ontgaan, terwijl Heerenveen (12 mei, uit) en PEC Zwolle (15 mei, thuis) al uitgespeeld zijn. Het doet er weinig toe als de spelers met dezelfde instelling aan de aftrap verschijnen als tegen FC Emmen en Fortuna Sittard. Nog drie wedstrijden en dan is de inmiddels tien maanden durende lijdensweg ten einde. Dan worden club en spelers van elkaar verlost, het wordt hoog tijd.   

Volledig scherm
Fortuna NAC © AD