Vooroordelen tegen christelijke hulpverlening

Vijfentwintig jaar geleden is de stichting MGB opgericht. Het is geen eendagsvlieg deze in Vlissingen gevestigde organisatie voor maatschappelijk werk, woonbegeleiding en dagbesteding. Met name mensen die moeite hebben om zelfstandig te wonen, sociaal of maatschappelijk te functioneren maken gebruik van de diensten. Dat kunnen mensen zijn met een moeilijk karakter of psychiatrische problemen, ex-verslaafden en mensen voor wie zelfstandig leven zomaar een (financiële) chaos wordt.

MGB staat voor ‘Met Gods Begeleiding’. De naam fascineert me. Stel dat er een cliënt niet op gang komt, dat het ondanks de professionele begeleiding niet lukt, halen de mensen van MGB dan de schouders op? ‘Jammer, God had blijkbaar een ander plan?’ Is dit een concept dat het makkelijk maakt om jezelf successen toe te eigenen en mislukkingen aan een hoger plan toe te dichten? Sjaukat van der Mull, initiatiefnemer en directeur bij MGB: “Het moeilijkste in dit werk is inderdaad dat mensen zo kapot kunnen zijn, dat het echt niet lukt om hun leven op de rails te krijgen. Maar, ons vertrouwen in God helpt ons te geloven dat voor elk mens, hoe hopeloos ook, een weg naar herstel mogelijk is op alle levensdomeinen. 

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Zeeuws slavernijverleden en de Bijbel
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Zeeuws slavernij­ver­le­den en de Bijbel

    Afgelopen woensdag, 9 oktober 2019, was er een symposium in Middelburg over de afschaffing van de slavernij. Handel in tot slaaf gemaakte mensen, maakt deel uit van de geschiedenis van Zeeland. Het bracht economische voorspoed in onder andere Middelburg en Vlissingen. Nakomelingen van slaven resteerden familiegeschiedenissen die gruwelijk zijn. Commissaris van de Koning, Han Polman, gaf aan waarom het van belang is hierbij stil te staan: “Als je het verleden kent, kun je het heden begrijpen en de toekomst vormgeven.”
  2. Boze boeren en de kerk
    PREMIUM

    Boze boeren en de kerk

    Vorige maand zat ik tijdens een busrit van Vlissingen naar Amsterdam naast een akkerbouwer uit Zeeuws-Vlaanderen. Eén enkele reis bleek onvoldoende te zijn om een beeld te krijgen van de problemen waar de agrarische sector in Nederland tegenaan loopt. De vrouw vertelde dat boeren het water tot aan de lippen staat. De woorden stroomden in rap tempo uit haar mond. Ik hoorde over maatregelen die ingevoerd en afgeschaft worden, maar die steevast tot extra kosten en een groeiende papierwinkel leiden. En dat de overheid wispelturig beleid voert en voorbij lijkt te gaan aan de vakkennis van boeren. ‘Dát steekt’, aldus mijn reisgenote. ,,Als je een boer niet meer hoort klagen, dan gaat het echt fout”, vertrouwde ze me toe. Ik ging opgelucht verzitten. Maar een Malieveld vol boze boeren, dat moet imposant zijn.
  3. Cultuuragenda prachtpodium voor religie
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Cultuur­agen­da prachtpodi­um voor religie

    ,,Gelukkig ze gaan erop vooruit”, riep iemand opgelucht door het auditorium bij het Catharijneconvent in Utrecht. Maar een paar rijen verderop klonk er gezucht, betrokken de gezichten en werd die mening beslist niet gedeeld. Ik illustreerde de ontwikkeling van reformatorische cultuur met verhalen van vrouwen. Deze vrouwen sprak ik in 2005 voor hun middelbare schoolexamen, opnieuw na hun studietijd en nu als dertigers.
  1. Bloemetjesgeloof op Tholen
    PREMIUM

    Bloemetjes­ge­loof op Tholen

    Op een nazomerse zwerftocht kom ik in het stadje Tholen. Niet doelgericht, maar zomaar, zonder afspraak of verplichting. Het is niet druk in de straatjes die iets knus hebben. Ik kan eens even goed kijken naar de Grote Kerk, een raadsel van bouwtijden en -stijlen. Op donderdag is de kerk dicht, maar door het scannen van een QR-code kun je ineens toch veel over de kerk te weten komen. Bij Korenmolen ‘De Verwachting’ spreek ik met Jan van Gorsel die de molen mét woning te koop aanbiedt. Ik koop alleen pannenkoekenmeel. De terrassen bij de haven zijn nog voor lunchtijd goed gevuld, maar de grootste verrassing wacht me in de Oudelandsestraat.

blogs