Volledig scherm
Onderhoudswerk aan een pulskor bij de vismijn van Vlissingen. © Ruben Oreel

Monnikenwerk: Raar hoofd

BlogVan columns schrijven word je raar of misschien ben je raar als je columns schrijft. Dat kan ik niet beoordelen. Ik weet wel dat ik alert ben op items waarbij actualiteit, religie en Zeeland bij elkaar komen. De gewone kerkelijke actualiteit? Die komt bij de PZC vooral in artikelen aan bod.

Afgelopen weekend ben ik maar eens in mijn busje naar de Hedwigepolder gereden. Je moet die toch met eigen ogen gezien hebben voor Gods water over Gods akker vloeit. Ik was benieuwd of er in de polder een heilige de wacht zou houden. Ik zag de column al voor me, want wie zou zich het lot van het heiligenbeeld aantrekken als het water zou gaan stromen? Maar ik vond geen kappelletje, noch kruisbeeld. Wel een mooi cultuurlandschap, waaraan beslist iets verloren gaat. Het is niet genoeg voor een column. Maar wat dan wel? De pulsvisserij, het valse alarm op Haïti of de naderende gebedsweek voor de eenheid van kerken? De keuze is reuze.

In Hulst, waar ik uiteindelijk in een café belandde, zag ik een aankondiging naast de ingang van een PKN kerk. Pastoor Wiertz en dominee Overduin gaan in de Basiliek voor op 21 januari, 11 uur. Relevant, samen optrekken en eenheid creëren, maar in Zeeland zijn ook moslims, boeddhisten en joden. Als kind stelde ik mij voor dat als ik ergens anders geboren zou zijn ik met een andere godsdienst zou worden opgevoed. Voor de spiegel deed ik een sjaal om mijn hoofd en fantaseerde. Nadenken over de beperking van 'eenheid van kerken' valt ook te koppelen aan de geestelijken uit Afrika, de laureaten bij de laatste uitreiking van Four Freedom Awards in Middelburg. Die keken verder dan de grenzen van hun eigen religie.

Tijdens het valse alarm op Haïti zat een Zeeuwse daar in een badkamer te bibberen. Hoe raar kan het lopen als Noord-Korea raketten test. Een column schrijven over het eind der tijden ...? Ik appte een vriendin om te vragen of zij het goed vond dat ik eventueel zou schrijven over haar horrorervaring. Als leerling van een reformatorische school had zij aardig wat eindtijddenken meegekregen. Ze vreesde het Goddelijke oordeel, zeker omdat de scheidslijn gelovig en ongelovig dwars door het ouderlijk gezin liep. Het handgeschreven briefje van haar zus veroorzaakte behoorlijke paniek: ,,Ik kwam je halen, maar je was er niet. Je zus." De spatie tussen 'je' en 'zus' was niet groot vermoed ik.

En dan het Europese besluit over de pulsvisserij. Dat mag met ingang van januari 2019 niet meer. Er worden 400 Nederlandse gezinnen door getroffen. Blaas Marijs uit Arnemuiden geeft op woensdag in deze krant commentaar. Hij weet niet meer hoe het verder moet. Ik denk aan een column over de diepe religiositeit van vele vissers. En aan de vissers die in het Bijbelse verhaal van hun werk worden weggeroepen en uiteindelijk vissers van mensen worden. Zou wanneer een voormalige pulsvisser tot je spreekt er een soort van schok door je heen gaan?

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Kliederkerk
    PREMIUM
    monnikenwerk

    Klieder­kerk

    In Kerk en buurthuis de Bethel in Den Haag is sinds vrijdag 26 oktober een viering gaande. Deze zaterdag dus zonder onderbreking voor de negende opvolgende dag. Dit om uitzetting te voorkomen van het Armeense gezin Tamrazyan dat daar schuilt. Het is regel dat de politie tijdens diensten een kerk niet zal binnenvallen. De Protestantse Kerk in Nederland (PKN) steunt het initiatief en secretaris De Reuver leverde zelf als voorganger ook een bijdrage aan de voortdurende viering.
  2. Raar, ik heb interesse in allerlei gelovigen, maar Jehovah’s Getuigen poeier ik af
    PREMIUM

    Raar, ik heb interesse in allerlei gelovigen, maar Jehovah’s Getuigen poeier ik af

    Met mijn sleutelbos in de hand doe ik de deur open. “Mooi”, denk ik nog “dat komt goed uit, ik moet nu echt weg”. Beleefd vragen keurig geklede Jehovah’s Getuigen of ik tijd heb voor een gesprek. “Nee, het spijt me”, roep ik bijna uit terwijl ik naar buiten stap, de deur dicht gooi en er vandoor ga. Onderweg gaat het schuren. Het is toch wel raar, ik ben geïnteresseerd in allerlei varianten gelovigen, maar Jehovah’s Getuigen poeier ik af. Deze week zoek ik ze op, naar aanleiding van het rapport Wie is religieus en wie niet dat het CBS op 22 oktober jl. publiceerde.

blogs