Volledig scherm
Onderhoudswerk aan een pulskor bij de vismijn van Vlissingen. © Ruben Oreel

Monnikenwerk: Raar hoofd

BlogVan columns schrijven word je raar of misschien ben je raar als je columns schrijft. Dat kan ik niet beoordelen. Ik weet wel dat ik alert ben op items waarbij actualiteit, religie en Zeeland bij elkaar komen. De gewone kerkelijke actualiteit? Die komt bij de PZC vooral in artikelen aan bod.

Afgelopen weekend ben ik maar eens in mijn busje naar de Hedwigepolder gereden. Je moet die toch met eigen ogen gezien hebben voor Gods water over Gods akker vloeit. Ik was benieuwd of er in de polder een heilige de wacht zou houden. Ik zag de column al voor me, want wie zou zich het lot van het heiligenbeeld aantrekken als het water zou gaan stromen? Maar ik vond geen kappelletje, noch kruisbeeld. Wel een mooi cultuurlandschap, waaraan beslist iets verloren gaat. Het is niet genoeg voor een column. Maar wat dan wel? De pulsvisserij, het valse alarm op Haïti of de naderende gebedsweek voor de eenheid van kerken? De keuze is reuze.

In Hulst, waar ik uiteindelijk in een café belandde, zag ik een aankondiging naast de ingang van een PKN kerk. Pastoor Wiertz en dominee Overduin gaan in de Basiliek voor op 21 januari, 11 uur. Relevant, samen optrekken en eenheid creëren, maar in Zeeland zijn ook moslims, boeddhisten en joden. Als kind stelde ik mij voor dat als ik ergens anders geboren zou zijn ik met een andere godsdienst zou worden opgevoed. Voor de spiegel deed ik een sjaal om mijn hoofd en fantaseerde. Nadenken over de beperking van 'eenheid van kerken' valt ook te koppelen aan de geestelijken uit Afrika, de laureaten bij de laatste uitreiking van Four Freedom Awards in Middelburg. Die keken verder dan de grenzen van hun eigen religie.

Tijdens het valse alarm op Haïti zat een Zeeuwse daar in een badkamer te bibberen. Hoe raar kan het lopen als Noord-Korea raketten test. Een column schrijven over het eind der tijden ...? Ik appte een vriendin om te vragen of zij het goed vond dat ik eventueel zou schrijven over haar horrorervaring. Als leerling van een reformatorische school had zij aardig wat eindtijddenken meegekregen. Ze vreesde het Goddelijke oordeel, zeker omdat de scheidslijn gelovig en ongelovig dwars door het ouderlijk gezin liep. Het handgeschreven briefje van haar zus veroorzaakte behoorlijke paniek: ,,Ik kwam je halen, maar je was er niet. Je zus." De spatie tussen 'je' en 'zus' was niet groot vermoed ik.

En dan het Europese besluit over de pulsvisserij. Dat mag met ingang van januari 2019 niet meer. Er worden 400 Nederlandse gezinnen door getroffen. Blaas Marijs uit Arnemuiden geeft op woensdag in deze krant commentaar. Hij weet niet meer hoe het verder moet. Ik denk aan een column over de diepe religiositeit van vele vissers. En aan de vissers die in het Bijbelse verhaal van hun werk worden weggeroepen en uiteindelijk vissers van mensen worden. Zou wanneer een voormalige pulsvisser tot je spreekt er een soort van schok door je heen gaan?

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Back to the basics
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Back to the basics

    ,,In de afgelopen eeuwen is er zó vréselijk véél door mensen bedacht.” Willem Dane is één van de oudsten van de Messiaanse Gemeente Zeeland die in de kerk in Sint Laurens begint. Het is de eerste Messiaanse Gemeente in Zeeland, in Nederland zijn er naar schatting zo’n veertig. Deze week kreeg hij de sleutel van de kerk aan de Noordweg. De komende weken wordt daar geklust. De vieringen gaan formeel begin maart van start. Op zaterdag dus. Het idee is dat de Bijbel de basis is en niks meer of niks minder. Is het toepasselijk toeval dat ik hem spreek in de week dat mensen met elkaar twisten over het tekenen van een Nashville-verklaring?
  2. Een nieuw begin in Goes
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Een nieuw begin in Goes

    Zo’n jaarwisseling is vreemd. Twaalf uur halen is meestal geen probleem, maar op 31 december lijkt de avond langer. Alhoewel het dit jaar door onverwachte aanloop erg gezellig was en de tijd vloog. Maar het blijft raar, want in principe doen we het onszelf aan: een jaarwisseling. Mensen zijn aanstichters van tradities die voor sommigen een plaag zijn. Het kan immers iets zwaars hebben, een jaar afsluiten en een nieuw jaar beginnen. Alhoewel, een nieuw begin...
  3. Religie en de nieuwjaarsduik
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Religie en de nieuwjaars­duik

    Op 1 januari is het weer zover. In de loop van de middag springen mensen hup, plons de Noordzee, het Veerse Meer of de Oosterschelde in. In Zeeland wordt er op verschillende plaatsen een nieuwjaarsduik georganiseerd. Voor zover ik heb kunnen nagaan, nam Jan van Scheijndel, oud-kanaalzwemmer en lid van de Haagse zwemclub ‘Sport Na Arbeid’ in 1965 het initiatief om op nieuwjaarsdag bij Scheveningen een duik in zee te nemen. Tegenwoordig nemen op verschillende plekken in het land meer dan vijftigduizend mensen deel aan wat inmiddels een traditie genoemd mag worden.
  1. Pioniersprijs gaat aan kerk voorbij
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Pioniers­prijs gaat aan kerk voorbij

    Durven, doen, vallen en opstaan en kansen benutten. Dat schijnen kenmerken te zijn van een pionier. Vorige week zaterdag werd in de Abdij in Middelburg de Pioniersprijs uitgereikt. Omroep Zeeland deed er uitgebreid verslag van. De prijs is een initiatief van onder meer de Zeeuwse Alliantie, Provincie Zeeland en UCR. Organisaties die zich onderscheiden door pioniersgeest worden in het zonnetje gezet. Zij zijn een visitekaartje voor wat mogelijk is in Zeeland. Seaweed Harvest Holland won dit jaar de Pioniersprijs, Zeeuwind ging met de eer van de publieksprijs strijken.

blogs