Volledig scherm
© Tom Kiel

Monnikenwerk: op zoek naar de christelijke identiteit van de PZC

Het is meivakantie en ik vertoef buiten het Zeeuwse. In het Fries Museum bezoek ik dinsdag de expositie ‘Wat is Waar?’ met kunstwerken van M.C. Escher. Een week eerder was ik in Amsterdam bij de Vrije Universiteit bij een middag over de christelijke pers.

Een setje lezingen over de ‘christelijke aard’ van Trouw, het Reformatorisch Dagblad en het Nederlands Dagblad blijft in mijn hoofd hangen. Als je de vraag kunt stellen ‘waarin onderscheiden deze kranten zich als christelijke kranten’, dan kun je toch evengoed vragen ‘is de PZC een niet-christelijke krant en waaruit blijkt dat?’ 

Na een etentje in de voormalige gevangenis in Leeuwarden mag ik het Friesch Dagblad van de leestafel meenemen. Dat is een provinciale krant die zich afficheert als ‘christelijk dagblad’. Of het Friesch Dagblad christelijk is, hoef ik mij op 1 mei niet lang af te vragen. In het hart van de krant zijn twee pagina’s gereserveerd voor aan ‘geloven’ gerelateerde berichtgeving. Op bladzijde acht lees ik bijvoorbeeld in een artikel dat GlobalRize, een E-zendingsclub een cursusplatform en gebeds-app presenteert met als steamer: “Als predikanten een mooie leergang voor de catechese hebben liggen, zijn wij bereid om die te plaatsen.” 

Het heeft wat weg van berichtgeving van Het Nederlands Dagblad, dat een evangelische boodschap voor ‘de wereld’ heeft. Het Reformatorisch Dagblad richt zich meer op lezers uit de eigen orthodox protestante kring. Overigens weet ik van een medewerker van de laatste krant dat men het jammer vindt dat het aantal abonnees op het Reformatorisch Dagblad in Zeeland laag is. 

Voor Trouw, een vrijzinniger christelijke krant, geldt ook dat het aantal abonnees in Zeeland gering is in relatie tot de ‘kerkelijke’ bevolking. Wat zegt dat over berichtgeving van de PZC, is deze provinciale courant een waardig alternatief? Ik blader de PZC van de afgelopen dagen nog eens door. De PZC was er als de kippen bij toen maar liefst drie predikanten op één dag lieten weten Zeeland te gaan verlaten. 

Uit onderzoek blijkt dat de gereformeerde gemeente in Yerseke zich bij de bouw van de nieuwe kerk geen zorgen hoeft te maken over te hoge stikstofuitstoot. Er is een kerkelijke herdenking geweest van gevallen strijders van de RMS en kerkenwerk blijkt de kans op een ‘lintje’ te verhogen. Meten is weten. Zo simpel tellend wordt de PZC een christelijke krant. 

Alhoewel: hoeveel ruimte moet er per uitgave zijn voor christelijk nieuws? Twee pagina’s zoals in het Friesch Dagblad? In het boek Trouw 75 jaar tegen de stroom in lees ik dat Willem Schoonen zich bij zijn afscheid als hoofdredacteur heeft afgevraagd: “Hoe maak je een niet-christelijke krant? Hoe doe je dat?” De christelijke identiteit zit bij Trouw volgens hem overal in. Ik blader nog eens door de PZC en alles kantelt en vervormt net zoals in het werk van Esscher, die ogenschijnlijk water omhoog kan laten stromen. 

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. We doen het zelf wel
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    We doen het zelf wel

    In de Tweede Kamer zijn algemene politieke beschouwingen. De plannen van kabinet Rutte III worden in vervolg op Prinsjesdag besproken. Wie wil geeft zijn mening over hoe het anders kan of moet. Het is een serieuze zaak, maar het lijkt soms een rituele dans, waarbij politici elkaar proberen te overtreffen in spitsvondigheid en elkaar vliegen afvangen, op slakken zout leggen en van muggen olifanten maken. Ze drinken een glas, doen een plas en alles blijft zoals het was. Het vertrouwen in de Tweede Kamer ligt volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek in 2017 op 41 procent. Zo langzaamaan geloof ik dáár niks meer van. Het veroorzaakt rommel in mijn hoofd.
  2. Zalig zijn de radicalen
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Zalig zijn de radicalen

    Op woensdag 5 september kopte dagblad Trouw 'Nike knielt mee met Kaepernick'. De football-speler maakte een politiek statement door twee jaar geleden bij het spelen van het Amerikaanse volkslied op één knie te gaan zitten. Hij protesteerde daarmee tegen de vele dodelijke slachtoffers onder zwarte mannen door politiegeweld. Nu siert zijn hoofd de nieuwe Nike-poster met de tekst 'Geloof in iets, ook al betekent het dat je alles opoffert. Doe het gewoon'.
  3. Monnikenwerk: Wie is de bisschop van Middelburg?
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Monniken­werk: Wie is de bisschop van Middelburg?

    Sinds de dag waarop de Zuid-Soedanese bisschop Paride Taban in Middelburg de award kreeg uitgereikt voor godsdienstvrijheid, wordt er gefluisterd: ,,Weet jij wie de bisschop is?” Opvallend is dat vooral in protestantse kring de vraag niet zelden door vrolijk gelach wordt gevolgd. Het gaat niet over de aard of staat van dienst van de man die in mei van dit jaar een van de Four Freedom Awards ontving, maar over de bisschop van Middelburg.
  4. Monnikenwerk: 'Yes, godsdienst op de openbare school'
    PREMIUM

    Monniken­werk: 'Yes, godsdienst op de openbare school'

    Het blijft bijzonder als je een school binnenloopt en een kind hoort zeggen “Yes, godsdienst”. Thijs van Wijk geeft protestants godsdienstig vormingsonderwijs bij zes openbare basisscholen in Zeeland. Hij had zelf weleens wat meer moeite met godsdienstlessen in het christelijk onderwijs. “De open houding van leerlingen in het openbaar onderwijs is verrassend.” Ruben Keijts is het daar van harte mee eens. “De kinderen zijn nieuwsgierig en verwonderen zich.” Hij coördineert samen met Thijs het godsdienstig vormingsonderwijs in Zeeland en op Goeree-Overflakkee en staat zelf twee dagen voor de klas.
  5. Iconen schilderen is mediteren voor Ilona Schmit uit Kattendijke
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Iconen schilderen is mediteren voor Ilona Schmit uit Kattendij­ke

    Ilona Schmit (1943) uit Kattendijke is als schilder van naïeve kunst internationaal bekend. Nog dagelijks is zij te vinden in haar atelier annex galerie. Ilona brak in 1973 door met haar werk toen zij, met het oog op het gezinsinkomen, in Goes op de trein stapte en haar werk aanbood bij Galerie Hamer in Amsterdam. Haar tweede echtgenoot overleed kort na hun verhuizing naar Zeeland en zij bleef met drie dochters achter.

blogs