Zwart-wit hart bij de ingang van het stiltecentrum in de Nieuwe Kerk.
Volledig scherm
PREMIUM
Zwart-wit hart bij de ingang van het stiltecentrum in de Nieuwe Kerk. © René Hoonhorst

‘Ik ben bruin en alle bruine mensen worden arm.’ Ik verslikte me ter plekke

MONNIKENWERK‘Mixen met migranten’ luidde de kop boven een artikel in Petrus. Het kwartaalblad van de Protestantse Kerk in Nederland viel afgelopen week bij mij op de mat. ‘Als er op een zondag ineens een groep migranten in de kerk zit, verandert er iets in de gemeente van Boxmeer.’

  1. Zeeuws slavernijverleden en de Bijbel
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Zeeuws slavernij­ver­le­den en de Bijbel

    Afgelopen woensdag, 9 oktober 2019, was er een symposium in Middelburg over de afschaffing van de slavernij. Handel in tot slaaf gemaakte mensen, maakt deel uit van de geschiedenis van Zeeland. Het bracht economische voorspoed in onder andere Middelburg en Vlissingen. Nakomelingen van slaven resteerden familiegeschiedenissen die gruwelijk zijn. Commissaris van de Koning, Han Polman, gaf aan waarom het van belang is hierbij stil te staan: “Als je het verleden kent, kun je het heden begrijpen en de toekomst vormgeven.”
  1. Parkeerheibel rond de Abdijkerken
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Parkeerhei­bel rond de Abdijker­ken

    In Middelburg is een grote PKN-gemeente ontstaan nadat verschillende kerkgebouwen zijn verkocht. De zondagsdiensten van de fusiekerk, waarin vijf wijkgemeenten zijn opgegaan, vinden plaats in de Nieuwe Kerk, links van de Lange Jan. Rechts van de toren ligt de Koorkerk, waar sinds jaar en dag iets minder dan honderd vrijzinnigen kerken. De Nieuwe Kerk kan tegenwoordig ‘s zondagsmorgens zeker op zeshonderd mensen rekenen, terwijl dat voor de fusie ook met zo’n honderd man ophield. En voor wie minder mobiel is, wordt er vervoer geregeld.
  2. Wie-vergeet-wie-niet?
    PREMIUM

    Wie-ver­geet-wie-niet?

    Tussen alle initiatieven om aandacht te geven aan mensen die geen bezoek meer kunnen ontvangen omdat zij in een zorginstelling wonen, zit er één waarover ik blijf nadenken. Misschien is dat ook de bedoeling van Alzheimer Nederland. Dat we zo onze hersens fit proberen te houden. Vorige week vrijdag plukte ik de pagina uit de krant. Er stond een vergeet-me-nietje op een knalgele ondergrond afgebeeld. Op de bijbehorende site wevergetenjullieniet.nl vond ik knutselsjablonen om vergeet-me-nietjes op de stoep te tekenen, een windmolentje te maken, koekjes te bakken of een vlaggetjeslijn te maken van mijn oude spijkerbroek. Het idee is een signaal af te geven dat we elkaar missen, maar niet vergeten.