Zwart-wit hart bij de ingang van het stiltecentrum in de Nieuwe Kerk.
Volledig scherm
PREMIUM
Zwart-wit hart bij de ingang van het stiltecentrum in de Nieuwe Kerk. © René Hoonhorst

‘Ik ben bruin en alle bruine mensen worden arm.’ Ik verslikte me ter plekke

MONNIKENWERK‘Mixen met migranten’ luidde de kop boven een artikel in Petrus. Het kwartaalblad van de Protestantse Kerk in Nederland viel afgelopen week bij mij op de mat. ‘Als er op een zondag ineens een groep migranten in de kerk zit, verandert er iets in de gemeente van Boxmeer.’

  1. Heel Zeeland zingt gregoriaans
    PREMIUM
    monnikenwerk

    Heel Zeeland zingt gregori­aans

    Soms heb ik een droom, bijvoorbeeld dat heel Zeeland zingt. Net zoiets als Heel Holland Bakt of Nederland zingt van de EO, maar dan anders. Zingen kan je heerlijk ontspannen. Zingen mag nog niet zomaar collectief in kerken, dat is wel jammer. Maar er zijn oplossingen! Zo biedt het ensemble Wishful Singing samen met Herman Finkers een online cursus gregoriaans zingen aan. Misschien heeft u het al langs zien komen bij Tijd voor Max of gehoord op radio 1 of 4 en er staat ook een bericht over op de site gelovenindedelta.
  1. Eredienst volgens coronaprotocol
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Eredienst volgens coronapro­to­col

    In mijn ouderlijk huis waren religie en humor op de een of andere manier ook aan elkaar gelinkt. Vooral op momenten dat er verliefdheid in het spel kwam, bewees dat mijn oudste broer goede diensten. Dominee Van der Zee, Van de Bos, Van der Heide … hij bleek goed met ze bekend als mijn moeder de vraag stelde ‘wie ging er bij jullie in de Boskapel voor?’. Als hij sprak over predikanten met deze namen, school daar een prachtig staaltje misleidende waarheid. Je zegt iets wel en tegelijkertijd niet. Mijn broer vond op zondagmorgen wandelen met zijn vriendin (door het bos, langs de zee en over de heide) goddelijk inspirerend. Het gaf geen problemen.

blogs