Voorganger Joshi van Veen steekt de kaarsen aan bij de opnamen van de gezamelijke kerstviering in de Maria Magdalenakerk in Goes.
Volledig scherm
PREMIUM
Voorganger Joshi van Veen steekt de kaarsen aan bij de opnamen van de gezamelijke kerstviering in de Maria Magdalenakerk in Goes. © Marcelle Davidse

Halleluja, er wordt geprikt!

Er wordt gevaccineerd! Het kon niet snel genoeg zover zijn, het begin van het einde van de coronacrisis. Ik denk dat veel mensen bereid zijn God op hun blote knietjes te danken als de ellende maar voorbij is. Of ze nu gelovig zijn of niet.

  1. Gedwongen kluizenaarschap: ‘Metsel mij maar in’
    PREMIUM
    monnikenwerk

    Gedwongen kluizenaar­schap: ‘Metsel mij maar in’

    Het is wel duidelijk, na dinsdagavond 14 oktober: het coronavirus dwingt ons vier weken terug in huis. Ik wil er eigenlijk niks meer mee te maken hebben, met dat hele virus. Niet dat ik moeite heb met de regels om verspreiding te voorkomen, integendeel. Het voelt beter als het mijn eigen keuze is om mij terug te trekken uit de wereld. Lekker bezig zijn, niet zeuren en mijn ding doen. Klink ik als een kluizenaar?
  2. PREMIUM
    monnikenwerk

    Blijf maar thuis achter de buis

    Twee weken geleden bezocht ik voor het eerst sinds maart 2020 een kerkdienst. In de tussentijd koos ik voor andere wegen. Voor de zomer boden de Remonstranten prachtige diensten via hun website aan. Na de zomer volgde ik een serie over de tien geboden, gevonden via de Vrijzinnige Gemeente in Zierikzee. Ik was er niet alleen, want een aantal anderen uit de Koorkerkgemeenschap in Middelburg deden hetzelfde. En na een half uurtje achter de laptop of voor de tv volgde een zoomsessie met koffie en wat lekkers. We leerden elkaar goed kennen en kregen een band. We proberen overigens ook te luisteren naar diensten uit de eigen kerk.
  1. Saxofonist en percussionist Goemans: liever blind dan doof
    Play

    Saxofonist en percussio­nist Goemans: liever blind dan doof

  2. De ruimte in Capelle-met-een-C voelt als een voorrecht
    Play

    De ruimte in Capelle-met-een-C voelt als een voorrecht