Chazan (voorzanger) Luuc Smit hier op archiefbeeld.
Volledig scherm
PREMIUM
Chazan (voorzanger) Luuc Smit hier op archiefbeeld. © Maurits Sep

Grote ego’s en verzoening

Het komt in de beste families voor, op het werk, in geloofsgemeenschappen. Dat er conflicten ontstaan en mensen niet meer met elkaar door een deur kunnen. Het kan sluimeren of slijten, maar ook opvlammen en destructief worden. Luuc Smit, hulpverlener en hogeschooldocent trauma- en verliesverwerking is van mening dat wegstoppen geen oplossing biedt. “Je moet naar de pijn toe. Als je gevoelens weg probeert te stoppen, ergens niet aan probeert te denken, dan zullen die gevoelens je vroeg of laat onverwacht overvallen. Voor ruzie geldt hetzelfde. Je kunt het er maar beter nog eens met elkaar over hebben, anders raak je verbitterd en lijd je schade.”

  1. Boze boeren en de kerk
    PREMIUM

    Boze boeren en de kerk

    Vorige maand zat ik tijdens een busrit van Vlissingen naar Amsterdam naast een akkerbouwer uit Zeeuws-Vlaanderen. Eén enkele reis bleek onvoldoende te zijn om een beeld te krijgen van de problemen waar de agrarische sector in Nederland tegenaan loopt. De vrouw vertelde dat boeren het water tot aan de lippen staat. De woorden stroomden in rap tempo uit haar mond. Ik hoorde over maatregelen die ingevoerd en afgeschaft worden, maar die steevast tot extra kosten en een groeiende papierwinkel leiden. En dat de overheid wispelturig beleid voert en voorbij lijkt te gaan aan de vakkennis van boeren. ‘Dát steekt’, aldus mijn reisgenote. ,,Als je een boer niet meer hoort klagen, dan gaat het echt fout”, vertrouwde ze me toe. Ik ging opgelucht verzitten. Maar een Malieveld vol boze boeren, dat moet imposant zijn.
  1. Wie-vergeet-wie-niet?
    PREMIUM

    Wie-ver­geet-wie-niet?

    Tussen alle initiatieven om aandacht te geven aan mensen die geen bezoek meer kunnen ontvangen omdat zij in een zorginstelling wonen, zit er één waarover ik blijf nadenken. Misschien is dat ook de bedoeling van Alzheimer Nederland. Dat we zo onze hersens fit proberen te houden. Vorige week vrijdag plukte ik de pagina uit de krant. Er stond een vergeet-me-nietje op een knalgele ondergrond afgebeeld. Op de bijbehorende site wevergetenjullieniet.nl vond ik knutselsjablonen om vergeet-me-nietjes op de stoep te tekenen, een windmolentje te maken, koekjes te bakken of een vlaggetjeslijn te maken van mijn oude spijkerbroek. Het idee is een signaal af te geven dat we elkaar missen, maar niet vergeten.
  2. Parkeerheibel rond de Abdijkerken
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Parkeerhei­bel rond de Abdijker­ken

    In Middelburg is een grote PKN-gemeente ontstaan nadat verschillende kerkgebouwen zijn verkocht. De zondagsdiensten van de fusiekerk, waarin vijf wijkgemeenten zijn opgegaan, vinden plaats in de Nieuwe Kerk, links van de Lange Jan. Rechts van de toren ligt de Koorkerk, waar sinds jaar en dag iets minder dan honderd vrijzinnigen kerken. De Nieuwe Kerk kan tegenwoordig ‘s zondagsmorgens zeker op zeshonderd mensen rekenen, terwijl dat voor de fusie ook met zo’n honderd man ophield. En voor wie minder mobiel is, wordt er vervoer geregeld.
  3. Cultuuragenda prachtpodium voor religie
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Cultuur­agen­da prachtpodi­um voor religie

    ,,Gelukkig ze gaan erop vooruit”, riep iemand opgelucht door het auditorium bij het Catharijneconvent in Utrecht. Maar een paar rijen verderop klonk er gezucht, betrokken de gezichten en werd die mening beslist niet gedeeld. Ik illustreerde de ontwikkeling van reformatorische cultuur met verhalen van vrouwen. Deze vrouwen sprak ik in 2005 voor hun middelbare schoolexamen, opnieuw na hun studietijd en nu als dertigers.