Dringen op het strandje van Perkpolder bij hoog water (archief).
Volledig scherm
PREMIUM
Dringen op het strandje van Perkpolder bij hoog water (archief). © Camile Schelstraete

Buiten ons gezichtsveld voltrekt zich nog steeds een ramp, veroorzaakt door het coronavirus

MONNIKENWERKFilefietsen, watersporten of stomweg genieten van zon, zand en zee. Een ijsje eten en op een terras neerploffen, het kan allemaal weer. Alsof er niks aan de hand is vieren we ‘zomer in Zeeland’. We drinken een glas, doen een plas (hoera de toiletten zijn open!) en alles wordt zoals het was. Bijna dan, maar het is vrolijk makend.

  1. Heel Zeeland zingt gregoriaans
    PREMIUM
    monnikenwerk

    Heel Zeeland zingt gregori­aans

    Soms heb ik een droom, bijvoorbeeld dat heel Zeeland zingt. Net zoiets als Heel Holland Bakt of Nederland zingt van de EO, maar dan anders. Zingen kan je heerlijk ontspannen. Zingen mag nog niet zomaar collectief in kerken, dat is wel jammer. Maar er zijn oplossingen! Zo biedt het ensemble Wishful Singing samen met Herman Finkers een online cursus gregoriaans zingen aan. Misschien heeft u het al langs zien komen bij Tijd voor Max of gehoord op radio 1 of 4 en er staat ook een bericht over op de site gelovenindedelta.
  1. Eredienst volgens coronaprotocol
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Eredienst volgens coronapro­to­col

    In mijn ouderlijk huis waren religie en humor op de een of andere manier ook aan elkaar gelinkt. Vooral op momenten dat er verliefdheid in het spel kwam, bewees dat mijn oudste broer goede diensten. Dominee Van der Zee, Van de Bos, Van der Heide … hij bleek goed met ze bekend als mijn moeder de vraag stelde ‘wie ging er bij jullie in de Boskapel voor?’. Als hij sprak over predikanten met deze namen, school daar een prachtig staaltje misleidende waarheid. Je zegt iets wel en tegelijkertijd niet. Mijn broer vond op zondagmorgen wandelen met zijn vriendin (door het bos, langs de zee en over de heide) goddelijk inspirerend. Het gaf geen problemen.

blogs