1. Bedevaart naar Maria met de inktpot
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Bedevaart naar Maria met de inktpot

    AARDENBURG -Wonderlijke gebeurtenissen liggen aan de populariteit van bedevaarten ten grondslag. ,,Er komen nog steeds bussen met groepen naar Aardenburg. Vaak gaat het om georganiseerde reisjes in de sfeer van ziekenzorg”, vertelt Marc Moens van de Parochie Heilige Andreas in West Zeeuws-Vlaanderen. ,,Guido Gezelle heeft over de oorsprong van de huidige Mariaverering in Aardenburg geschreven.” Op internet vind ik niet de woorden van Guido zelf, daar doen Ank Bijl en Marc Willems hun zegje over het mirakel.
  2. Monnikenwerk: Als we het eigen eiland verwaarlozen door er niet meer te werken, zal de boel verkommeren
    PREMIUM

    Monniken­werk: Als we het eigen eiland verwaarlo­zen door er niet meer te werken, zal de boel verkomme­ren

    Het staat echt in de brief die het blad Petrus begeleidt: In dit nummer leest u (…) over goede gesprekken tijdens een wandeling over het Pinksterpad in Zeeland. Nieuwsgierig kijk ik in het blad van de Protestantse Kerk en zie een beschrijving van een wandeling tussen Stellendam en Waterhoofd. In Zeeland hebben we vele overkanten en die kunnen we letterlijk en figuurlijk overbruggen. Die naar Zuid-Holland, dat zal ook wel een keertje lukken.
  1. Over paaseieren en feestdagen gesproken
    PREMIUM
    monnikenwerk

    Over paaseieren en feestdagen gesproken

    Heeft u ’m gelezen? De column van Nynke de Jong in de PZC van 19 april 2019? Ze had het over The Passion, verstopeieren en daaraan gekoppelde angst voor verlies van Nederlandse cultuur en feestdagen. Zij schreef: ,,Tegen die hardnekkige groep die bang is dat onze feestdagen op de tocht staan, zou ik daarom willen zeggen: leer van The Passion. Vind je dat een bepaalde feestdag nogal stiefmoederlijk behandeld wordt? Zorg er dan voor dat je het verhaal van die feestdag spectaculair kunt vertellen.” In dat laatste geef ik haar gelijk.
  2. Maria: Notre-Dame?
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Maria: No­tre-Da­me?

    Een paar weken geleden bivakkeerde ik in Saint Père sous Vézelay in Frankrijk. Ik nam er deel aan een workshop over ‘religie en spel’ en ging onder leiding van theatermakers op zoek naar mogelijkheden om ‘wat mij draagt’ in een scenario te vertalen. Ik werd mij bewust van heel veel dingen waar ik niet eerder over had nagedacht. De rol van het publiek bijvoorbeeld. De plek waar zij zich ten opzichte van de speler bevinden, is van invloed op wat en hoe zij een scène waarnemen en beleven.
  1. PREMIUM

    Monniken­werk: Sentimen­tal journey

    Het is zondagmorgen. Het lijkt een kampeerveld als de anderen, bij Minicamping Oranjepolder in Arnemuiden. Rond tenten, vouwwagens en caravans scharrelen mensen ontspannen rond. Er staan twee barbecues scheefgezakt in het midden. Een heldere meisjesstem roept enthousiast ‘oma’. Wanneer ik omkijk zie ik nog net hoe een kleuter zich in de armen van een vrouw werpt. Er zijn mensen met korte broeken t-shirts en jezussandalen maar ook in jeans, fleece en jassen. Steeds meer pakken hun stoel op en bewegen als één naar een plek op het veld bij een statafel en vintage bungalowtent. Even voor half elf zitten de campinggasten in halve cirkels voor de statafel. Voor laatkomers wordt plaatsgemaakt. Een vrouw reikt kopietjes uit, drie mannen spelen een intro op gitaar en ik hoor een cajon (drumdoos). Ik ben te gast tijdens het kampeerweekend de Nieuwe Kerkgemeente uit Middelburg en een viering met als thema: Geboren om te vliegen.
  2. Vloeken in de kerk
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Vloeken in de kerk

    Deze week sprak Piet van Sterkenburg, emeritus hoogleraar lexicologie, bij het Zeeuws Erfgoed over politiek correct taalgebruik. Het aardige is dat taal iets zegt over de identiteit van de gebruikers. Het geeft aan wat zij acceptabel vinden en wat te vermijden, wat ze taboe vinden. Nederland is een land van polderen, waar mensen steggelen en uiteindelijk tot overeenstemming komen. Wanneer politieke partijen met uiteenlopende ideeën samen willen regeren, kunnen de zaken vooraf maar beter niet al te scherp worden gesteld. Politiek correct taalgebruik kwetst daarom anderen niet en verhult wat erg gevoelig ligt. Het past dus bij Nederland.
  3. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is

    Evangelisch zingen is anders dan gewoon rechtdoor zingen, vind ik. In pinkster- of evangelische gemeenten is het repertoire anders dan in kerkdiensten. Er speelt een band, terwijl het gezang in traditionele kerken muzikaal wordt ondersteund door orgel- of pianospel. Maar die overduidelijke verschillen bedoel ik niet. Bij het zingen kan het ‘evangelische toontje’ worden getroffen zonder dat er een opwekkingslied of intro op gitaar aan te pas hoeft te komen. Gewoon, naast me in een mainstream kerk hoor ik het bij het zingen van een gezang ook wel. Wat is dat toch?
  4. Religie en levensloop Zeeuwse feministes
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Religie en levensloop Zeeuwse feministes

    Op 8 maart was het Vrouwendag. Bij ons thuis ontstond er natuurlijk discussie over. Er was tenslotte toch ook geen Mannendag. En los ging de discussie over het nut en noodzaak van de ‘dag van…’ en vul maar in. Manlief biechtte op in gezelschap van vrouwen ter gelegenheid van vrouwendag een minuut stilte te hebben voorgesteld. De vrouwelijke professionals werden daardoor bepaald niet met stomheid geslagen, grinnikte hij.
  1. Waterstaatskerken
    PREMIUM

    Water­staats­ker­ken

    Soms verdwaal ik of raak ik de weg kwijt. Zo reed ik laatst in Wolphaartsdijk vast bij een rondje Veerse Meer en vond een kerk. Een typische. Je ziet ze wel meer, maar dit was de eerste die ik in Zeeland zag. Amerikaans zou je op het eerste gezicht zeggen. Wit op een groen grasveld. ,,Daar kan ik wat over schrijven!”, riep ik manlief toe, die al weer verder reed. Ik fotografeerde, scande een QR-code op het hek en las wat eerste informatie. Deze week kon ik niks daarvan terugvinden.
  2. Back to the basics
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Back to the basics

    ,,In de afgelopen eeuwen is er zó vréselijk véél door mensen bedacht.” Willem Dane is één van de oudsten van de Messiaanse Gemeente Zeeland die in de kerk in Sint Laurens begint. Het is de eerste Messiaanse Gemeente in Zeeland, in Nederland zijn er naar schatting zo’n veertig. Deze week kreeg hij de sleutel van de kerk aan de Noordweg. De komende weken wordt daar geklust. De vieringen gaan formeel begin maart van start. Op zaterdag dus. Het idee is dat de Bijbel de basis is en niks meer of niks minder. Is het toepasselijk toeval dat ik hem spreek in de week dat mensen met elkaar twisten over het tekenen van een Nashville-verklaring?
  3. Een nieuw begin in Goes
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Een nieuw begin in Goes

    Zo’n jaarwisseling is vreemd. Twaalf uur halen is meestal geen probleem, maar op 31 december lijkt de avond langer. Alhoewel het dit jaar door onverwachte aanloop erg gezellig was en de tijd vloog. Maar het blijft raar, want in principe doen we het onszelf aan: een jaarwisseling. Mensen zijn aanstichters van tradities die voor sommigen een plaag zijn. Het kan immers iets zwaars hebben, een jaar afsluiten en een nieuw jaar beginnen. Alhoewel, een nieuw begin...
  1. Religie en de nieuwjaarsduik
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Religie en de nieuwjaars­duik

    Op 1 januari is het weer zover. In de loop van de middag springen mensen hup, plons de Noordzee, het Veerse Meer of de Oosterschelde in. In Zeeland wordt er op verschillende plaatsen een nieuwjaarsduik georganiseerd. Voor zover ik heb kunnen nagaan, nam Jan van Scheijndel, oud-kanaalzwemmer en lid van de Haagse zwemclub ‘Sport Na Arbeid’ in 1965 het initiatief om op nieuwjaarsdag bij Scheveningen een duik in zee te nemen. Tegenwoordig nemen op verschillende plekken in het land meer dan vijftigduizend mensen deel aan wat inmiddels een traditie genoemd mag worden.
  1. Pioniersprijs gaat aan kerk voorbij
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Pioniers­prijs gaat aan kerk voorbij

    Durven, doen, vallen en opstaan en kansen benutten. Dat schijnen kenmerken te zijn van een pionier. Vorige week zaterdag werd in de Abdij in Middelburg de Pioniersprijs uitgereikt. Omroep Zeeland deed er uitgebreid verslag van. De prijs is een initiatief van onder meer de Zeeuwse Alliantie, Provincie Zeeland en UCR. Organisaties die zich onderscheiden door pioniersgeest worden in het zonnetje gezet. Zij zijn een visitekaartje voor wat mogelijk is in Zeeland. Seaweed Harvest Holland won dit jaar de Pioniersprijs, Zeeuwind ging met de eer van de publieksprijs strijken.
  2. Gaat dominee Maarten Klaassen uit Arnemuiden viral?
    PREMIUM

    Gaat dominee Maarten Klaassen uit Arnemuiden viral?

    Het prikkelt mijn fantasie op een vreselijke manier: deep fake news. Ofwel het toveren met beelden op social media. Een gewiekst systeem van list en bedrog waarmee je beroemdheden dat kunt laten zeggen wat niet in hun hoofd opkomt. Dat nemen we vervolgens aan voor waar, want wat we zintuiglijk waarnemen, registreren we als echt ‘ik heb het toch zelf gezien?’ Stel je toch eens voor dat ik ds. Maarten Klaassen uit Arnemuiden, een van de mannen achter de Nederlandse versie van de Nashville-verklaring, op social media een videoverklaring laat afleggen.
  1. Kliederkerk
    PREMIUM
    monnikenwerk

    Klieder­kerk

    In Kerk en buurthuis de Bethel in Den Haag is sinds vrijdag 26 oktober een viering gaande. Deze zaterdag dus zonder onderbreking voor de negende opvolgende dag. Dit om uitzetting te voorkomen van het Armeense gezin Tamrazyan dat daar schuilt. Het is regel dat de politie tijdens diensten een kerk niet zal binnenvallen. De Protestantse Kerk in Nederland (PKN) steunt het initiatief en secretaris De Reuver leverde zelf als voorganger ook een bijdrage aan de voortdurende viering.
  2. Raar, ik heb interesse in allerlei gelovigen, maar Jehovah’s Getuigen poeier ik af
    PREMIUM

    Raar, ik heb interesse in allerlei gelovigen, maar Jehovah’s Getuigen poeier ik af

    Met mijn sleutelbos in de hand doe ik de deur open. “Mooi”, denk ik nog “dat komt goed uit, ik moet nu echt weg”. Beleefd vragen keurig geklede Jehovah’s Getuigen of ik tijd heb voor een gesprek. “Nee, het spijt me”, roep ik bijna uit terwijl ik naar buiten stap, de deur dicht gooi en er vandoor ga. Onderweg gaat het schuren. Het is toch wel raar, ik ben geïnteresseerd in allerlei varianten gelovigen, maar Jehovah’s Getuigen poeier ik af. Deze week zoek ik ze op, naar aanleiding van het rapport Wie is religieus en wie niet dat het CBS op 22 oktober jl. publiceerde.

blogs