Marleen Blommaert.
Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert. © Joost Hoving

Zaterdagavond (deel 2)

column marleen blommaertVoor wie de column vorige week miste, een korte samenvatting: schemering valt, hond gromt, hond slaat aan, man kruipt uit het water met grote afstandsbediening, man is op afstand bestuurbare boot kwijtgeraakt in dat water, man is ontroostbaar, man loopt achter voorbijrijdende auto aan in de hoop dat de bestuurder hem beter kan helpen dan dat ik dat kon. Daar hield voor mij het verhaal op, maar het ging nog verder, zo hoorde ik later.

  1. In een crisis is het belangrijk om de informatie die je hebt zo veel mogelijk te delen
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    In een crisis is het belangrijk om de informatie die je hebt zo veel mogelijk te delen

    Lang, lang geleden had ik een zeer uitgebreide cursus. Het was de tijd dat er nog een opleidingsinstituut was speciaal voor rijksambtenaren. Daar kregen we als nieuwe ambtenaren van alles geleerd over rechtmatigheid, integriteit, de rol van de ambtenaar, het gelijkheidsbeginsel et cetera. We kregen zelfs les over crisiscommunicatie. Kosten noch moeite werden gespaard.
  2. Voor wie denkt dat we tot 2050 niks hoeven doen: kijk en huiver
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Voor wie denkt dat we tot 2050 niks hoeven doen: kijk en huiver

    De temperaturen die in Canada en in het noordwesten van de Verenigde Staten vorige week opgetekend werden, waren ongekend hoog. Bijna vijftig graden Celsius. Ik bedacht wat ik zou doen als het hier richting vijftig graden gaat. Er zit nog een deel van het huis in de dijk en daar zou ik het volgende doen met deze temperatuur: he-le-maal niks. Nou vooruit, water drinken. Voor wie nog overtuigd moet worden dat er wat aan de hand is en dat het weer steeds extremer wordt of voor wie denkt dat we tot 2050 niks hoeven doen: kijk en huiver. In zo’n situatie is het natuurlijk wachten op bosbranden en die kwamen ook.

Columns