Marleen Blommaert.
Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert. © Joost Hoving

Wie wil weten hoe het land eraan toe is, pakt een taxi

COLUMN MARLEEN BLOMMAERT‘Paspoort’! schiet er door mijn hoofd. Gisteren gepakt voor de PCR-test en nu dan toch vergeten?! Het is erg donker en bovendien erg vroeg in de luchthaventaxi naar Zaventem. Ik gooi alle spullen uit ieder vakje van de handtas en voor ik het weet ligt de hele achterbank vol. Kijk aan, daar is 'ie dan toch. Ergens is mijn onbezorgdheid bij het reizen verdwenen. Waar ik vroeger op goed geluk maar vol vertrouwen een metro in Moskou nam of zonder de juiste papieren de trein naar Sint Petersburg instapte, lijkt een weekje Ierland nu een wereldreis bezaaid met beren op de weg.

  1. Drie dagen helse jeuk en je ziet eruit alsof je ergens de builenpest hebt opgelopen
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Drie dagen helse jeuk en je ziet eruit alsof je ergens de builenpest hebt opgelopen

    De zon tovert een schitterend, glinsterend lichtspektakel op het water in de baai. Het water is kalm. De heuvels van Connemara liggen als wachters aan de overkant van het water. “Goodmorning, how are you today? I’m fine thank you, how are you? Oh great, thank you”. Ik ben een week op Inis Mór, een van de Aran-eilanden voor de westkust van Ierland. De vraag hier klinkt opvallend oprecht maar misschien is het mijn zelfgekozen vertraging. Er hoeft even niks. De stilte, de rust en het tempo hier maken het een bijna perfecte plaats om na jaren de koffers uit te pakken.