Marleen Blommaert.
Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert. © Joost Hoving

‘We buy them, let’s do it’: ik hoor het hem zeggen

COLUMN MARLEEN BLOMMAERTNa eerst gezegd te hebben dat het coronavirus een ‘hoax’ was en dat hij alles onder controle had, probeert Donald Trump nu de exclusieve rechten voor een vaccin te kopen. Een Duits biotech-bedrijf is daarmee bezig en was al bij den Donald op bezoek. Tegelijkertijd probeert hij de medewerkers van dat bedrijf weg te kopen. Waar begin ik?

Als ik het lees, hoop ik dat het fake-nieuws is of een geslaagde publiciteitsstunt van het bedrijf om zo de aandelen, die ernstig te lijden hebben onder deze crisis, een duwtje de goede kant op te geven. Maar ik vrees van niet. ,,We buy them, let’s do it”: ik hoor het hem zeggen. Hij koopt Duitse geleerden en kan zo een vaccin laten maken exclusief voor zijn Amerikanen. En een handjevol superrijken in de rest van de wereld. Want wie de exclusieve rechten heeft, kan vanzelfsprekend vragen wat hij wil. Een gouden formule als verdienmodel: angst, een pandemie en een schaars vaccin. Zijn volk kan hem dan als de nieuwe verlosser op het schild hijsen. Enorme, uitzinnige, dankbare, juichende menigten zullen zijn naam scanderen.

  1. In een omgeving tussen natuur en akkers is het alsof alles zijn normale gangetje gaat
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    In een omgeving tussen natuur en akkers is het alsof alles zijn normale gangetje gaat

    In de vroege ochtend hang ik de klamme was op de draad. Mijn handen verkleumen langzaam. De wind bolt de witte lakens en snijdt door mijn te optimistisch gekozen voorjaarstrui. Ik ril. Een winddichte jas was meer op zijn plaats geweest. De zon is hier pas over een uurtje. Wanneer het lukt om een plekje zonder wind te vinden, is ‘ie al in staat om weldadig te warmen: echt terrasweer. Maar de terrassen zijn leeg, de stoelen gestapeld als wachters voor de deur. Dit keer niet wachtend op de zon, maar op het loslaten van de regels rond de afstand die we tot elkaar moeten bewaren. De meeste horeca-eigenaren zien de toekomst onzeker en met vrees tegemoet. Wie dit uit wil zingen, moet diepe zakken hebben. Ik prijs me gelukkig met een inkomen dat niet meteen is weggevallen.
  2. Hard hoofd
    PREMIUM

    Hard hoofd

    De grens is dicht. Misschien is dat voor mij wel het meest bevreemdende aan de hele crisis. Het is meer dan honderd jaar geleden dat dat voor de laatste keer het geval was: tijdens de Eerste Wereldoorlog. Niet alleen de grens is nu dicht, ook de poortwachters bij de Schelde doen hun werk met volle ijver. Wie het verhaal leest over de onverbiddelijke tolbediendes bij de Liefkenshoektunnel, zal hoofdschuddend achter zijn krant of tablet zitten. De ambulance die onderweg naar Terneuzen met een naar adem happende coronapatiënte het tolpoortje bereikt, krijgt te horen dat wanneer ze niet betalen ze rechtsomkeert konden maken.
  3. Plots is er dan een onzichtbare speler die het spel bederft
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Plots is er dan een onzichtba­re speler die het spel bederft

    ,,Je hebt je kinderen ook in een droomwereld opgevoed, zo is de werkelijkheid niet!” zegt mijn zus met nadruk. ,,Jullie hebben alleen maar geweldige buren gehad en je hebt enorm veel ruimte en een paradijselijke rust om je heen.” Het jongste kind klaagde over het wonen in een grote stad en mijn zus steekt nu de draak met de woonsituatie in de polder. Er zit zeker een kern van waarheid in. We lachen er hartelijk om. Mijn kinderen leerden in hun jeugd vooral dat je ruimte om je heen hebt en dat buren altijd tot steun zijn. Misschien dachten ze dat dat zo zou blijven: mooie dingen wennen immers snel en scheppen verwachtingen.

Columns