Volledig scherm
Columniste Marleen Blommaert © PZC

Vliegende storm

In de storm van donderdag dacht ik voor een veilige haven te kiezen. Gelijk de spookkapitein van weleer vloog ik langs de boorden van de Schelde en meerde af in Terneuzen.

Naast mijn werkplek verrijst daar in rap tempo ‘de Sluiswachter’. Een woontoren met winkelcentrum eronder. Inderdaad, tegenover die concentratie van reeds bestaande winkels en op een steenworp afstand van de lege winkelpanden in de winkelstraat. Maar het geheel krijgt een mooie naam: ‘Kennedy Retail Park’, dus het komt ongetwijfeld goed.

Mijn Haagse man vindt dat ik vaak te negatief denk en zeker als het gaat over Terneuzen. De mooiste boekhandel in de wijde omtrek zit daar toch, zegt hij dan. Inderdaad de vriendelijkheid en behulpzaamheid zelve daar. Verder is er in Terneuzen een busstation, een beetje winderig en ver, je moet er met de auto heen, en... Maar kom laat ik niet te flauw doen. Toegegeven, het aanzien van Hulst is ook ooit florissanter geweest dan het nu is. De tijd dat we als inwoners uit aanpalende stadjes elkaar de hersens insloegen ligt gelukkig achter ons. De bereikbaarheid van de overgebleven winkels in de stad van de Vliegende Hollander wordt er niet beter op. Om de haverklap wordt de Kennedylaan, toch niet de onbelangrijkste straat van Terneuzen, voor kortere of langere tijd afgesloten. Deze periode is dat weer langer. Zo ook donderdag maar na bestudering van het kaartje begreep ik hoe ik op mijn werkplek kon geraken.

Als ik het parkeerterrein voor de woonwinkel bereik, lijkt het alsof ik in de Wizard of Oz ben beland. Een wind met orkaankracht zwiept alles op wat los en vast zit. Op de bouwplaats zit nogal veel los. De isolatieplaten vliegen in het rond. Dunne blauwe en dikke grijze die eruitzien als betonplaten. Terwijl ik mijn regenjas probeer bij me te houden hou ik angstvallig het rondvliegend puin in de gaten. Net voordat ik het kantoor bereik, knalt één van de platen pijnlijk in mijn rug. Jongens, zo wordt het natuurlijk nooit wat met dat ‘Terneuzen Winkelstad’, onschuldige lieden vanaf de daken bekogelen. Of zou het Van der Decken zelf zijn geweest?

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Tradities
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Tradities

    Vroege Vogels is een geweldig radioprogramma op de zondagochtend. Het is zo geweldig omdat je daar zelden mopperkonten hoort. Je hoort mensen die erg enthousiast over zaken vertellen, levende zaken. Het is niet dat zij niks te mopperen hebben. Meestal moeten ze vertellen dat het aantal van wat dan ook in rap tempo achteruit holt. Of het nu over een moerasplantje, een vogel, een insect of een zoogdier gaat. Maar altijd blijven ze hoopvol en enthousiast, zelfs in het aangezicht van het totale verdwijnen van hun geliefde studieobject.
  2. Spanning
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Spanning

    Van alle landsgrenzen in de wereld zijn de verschillen in cultuur nergens zo groot als tussen België en Nederland. Ik ben vergeten waar ik de wijsheid vandaan haalde, dus misschien is het wel gelogen. Doordat ik hier in die grensstreek geboren en getogen ben, moet ik, cultureel gezien, over een meervoudige persoonlijkheid beschikken. Maar in alle eerlijkheid val je tussen wal en schip. Ik ben een Belg in de ogen van de Nederlanders en nun Ollander in de ogen van de Belgen.

Columns