Volledig scherm
Marleen Blommaert. © Joost Hoving

Vervloekt

Column Marleen BlommaertSoms denk ik dat een deel van de persoon in zijn spullen gaat zitten. Meer en dieper naarmate de jaren verstrijken. Vooral bij mannen. Het deel dat begraven zit in spullen komt, samen met de man in kwestie, op heftige wijze in verzet wanneer het dreigt te moeten verdwijnen richting kliko. 

Zo is er een broek van meneer B. waar hij een innige relatie mee heeft. Een T-shirtje met een gat erin, sokken met dezelfde luchtige ruimtes onder de zool. Maar het meest is hij nog gehecht aan zijn stokoude auto. ,,Onverwoestbaar”, zegt hij vaak liefdevol. ,,Helaas wel”, denk ik dan. De auto is te laag, te groot, onhandig, te zwabberig, te duur, te vervuilend en helaas ook niet kapot te krijgen en meneer B. is er te dol op. En aangezien meneer B. en ik al geruime tijd ‘iets’ hebben, gun ik hem een paar eigenaardigheden. Zijn auto is er daar één van.

Op zaterdag ga ik met de hond schapendrijven. Niets zo geconditioneerd als een hond. Ze weet altijd precies wanneer er in de wei wordt gespeeld. Voor ik het weet zit ze al in de auto. De eeuwig betrouwbare wagen maakt echter slechts een doffe plof wanneer ik de sleutel omdraai. Ook na tien keer.

Ik loop terug naar binnen en breng het slechte nieuws: ,,De auto doet het niet”. Het komt hard aan en meneer B. kan het niet geloven. Hij moet de slaapstand van de auto zelf ervaren om het te geloven. ,,Bel de ANWB en daarna naar de garage!”. Hij kan het maar slecht verwerken. Eindelijk! denk ik, het einde van de foute koets is daar. De vriendelijke ANWB-man die al snel voor de deur staat, krijgt hem echter weer aan de praat. ,,Ik ken er die makkelijk 700.000 km halen”, zegt hij bemoedigend, niet wetend dat dit voor mij het nachtmerriescenario is. Te vroeg gejuicht.

Maar misschien kan mijn vakkundige garageman me nu vertellen dat het toch echt einde oefening is. Maar hij zet er snel en eenvoudig een nieuwe accu in. Dat is alles.: ,,Als een zonnetje weer, Marleen!”.

Zelfs gisteren vlogen honderd takken, bomen, zelfs stukken van lantaarnpalen om me heen maar misten steeds op miraculeuze wijze de wagen. Behekst is ie. Tot het einde der tijden blijft ie rondrijden volgens mij.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Recht zo die gaat
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    Recht zo die gaat

    Misschien is de herfst wel het mooiste seizoen. Zeker als het gepaard gaat met aangenaam zacht weer. Alle ruimte om op zo’n mooie dag ongewild groen te snoeien en, in mijn geval, in karrenvrachten af te voeren. In je eentje is dat onbegonnen werk, maar ik kon afgelopen week over vriendelijke familiehulp beschikken. Meneer B. mag voorlopig even niet tillen, dus is hij de opzichter. Het vriendelijke personeel heeft helaas veel aansturing nodig, ik vooral.
  1. Vandaag gaan we beginnen. De kinderen weer naar school, u en uw man met werken
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    Vandaag gaan we beginnen. De kinderen weer naar school, u en uw man met werken

    Vandaag gaan we beginnen. De kinderen weer naar school, u en uw man met werken. Ieder mag weer in het gareel. De wekker is vroeg afgelopen en u heeft zich verwonderd over het licht op dit vroege tijdstip, omdat u de afgelopen weken aangenaam kon luieren. Het tijdstip van opstaan schoof langzaam maar zeker op tot een voor u aangenaam en natuurlijk moment van wakker worden. De weemoedige nazomer begint. De eerste paddenstoelen zijn ook al gesignaleerd en sommige bomen proberen al voorzichtig hun nieuwe herfstkleuren.
  2. Bamisweer: jij weet toch wel wat dat is hé?
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Bamisweer: jij weet toch wel wat dat is hé?

    Echt “Bamisweer” met al die wind, dat was het zaterdag, sprak onze gast. Om vervolgens verontschuldigend naar meneer B. te kijken: maar wacht jij weet natuurlijk niet wat “Bamis” is. Nee dat wist ie inderdaad niet. Ze keek hoopvol naar mij: “jij wel toch he?”. Val ik weer door de mand, dacht ik. Ja, ik ken het woord Bamis wel, iets met herfst en oogst of zo, mompelde ik. Echt een indrukwekkend adequate omschrijving en ook zo mooi en treffend geformuleerd Marleen, dacht ik. Wat het precies betekent weet ik niet, vervolgde ze vrolijk, weet jij dat?
  3. Handelsmissie
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    Handelsmis­sie

    Onze minister van Landbouw gaat op binnenlandse handelsmissie las ik. Ze gaat op handelsmissie om de waardering voor streek- en regioproducten te vergroten. Ik waardeer de streekproducten allang, dus hier hoeft ze gelukkig niet meer langs te komen. Ik koop de uien en aardappelen bij de boer op de hoek en voor de meest heerlijke biologische groenten ga ik twee dijkjes verder. Dat is, wat je noemt, een zeer ‘korte keten’: van de productie tegenover mijn huis tot de aankoop om ten slotte te eindigen op de borden van meneer B en mij.

Columns