Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert © PZC

Overvloed

column marleen blommaertNog even een paar dagen wachten en dan zal het regenen. Na weken van overvloedige zon, zullen de hemelsluizen vier weken lang opengaan. Ook, en dat is heel uitzonderlijk, op Kreta. Ik ben namelijk als geen ander in staat om vakanties te plannen op momenten en plaatsen met hondenweer. Ook op die plekken waar het op dat moment altijd mooi weer zou moeten zijn. Aangezien mijn vakantie nu nog slechts een paar dagen verwijderd is, zal het weer hier dus wel snel omslaan.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Brood
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    Brood

    Het is nog vroeg. De kilte van de nacht wordt langzaam verdreven door de zonnestralen. De dauw is net vertrokken. Ik loop over onze dijk op deze verstilde zondagochtend. De stilte en de geur van de naderende herfst doen een drukke week vergeten. De pelotons wielrenners met hun nerveuze fluitjes en geschreeuw zijn er nog even niet. Ook alle auto’s slapen nog. Het geritsel van de bladeren is het enige dat de stilte van de herfst doorbreekt. Als de hond na enige tijd een vers reeënspoor oppikt, komt daar het ongegeneerde gesnuif van de hondenneus bij en het geritsel van haar lijf door het hoge gras: Snuif, snuif, swoesj, swoesj.
  2. Sprookjes
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Sprookjes

    Ik kijk graag naar science fiction. Star Trek, dr. Who, van alles, als het maar verzonnen is. Het is een onschuldige manier om te vluchten uit de werkelijkheid en me onder te dompelen in een denkbeeldige wereld. Als kind was ik ook al dol op sprookjes en dit zijn mijn volwassen sprookjes. De verhalen lopen langs voorspelbare lijnen: harmonie, het conflict/de val, de held staat op, hulp/vrienden, de tocht, de ontberingen en de verrijzenis. Zoiets ongeveer en ook voor de honderdste keer kijk ik er met plezier naar. Ik weet dat het verzonnen is en als het boek of de aflevering voorbij is, ga ik rustig verder met mijn normale leven.
  3. Het begin
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Het begin

    We zitten in een comfortabele bus met airco. Buiten is het heet. De conducteur vraagt waar we naartoe willen en geeft ons kaartjes. Hij helpt de mensen die niet precies weten waar ze naartoe moeten met eindeloos engelengeduld. “Was het bij een tankstation? Een blauw of een rood tankstation? Ik wil jullie niet zomaar ergens achterlaten.” Hij waarschuwt de mensen als de bus stopt en roept duidelijk de halte om. We zijn op de plek waar de Europese beschaving begon waardoor het misschien beter is blijven hangen.

Columns