Marleen Blommaert.
Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert. © Joost Hoving

Oma? Oma... Oma!

column“Oma?!” Ze zegt het vol overtuiging en twijfel tegelijkertijd. Ik heb me zojuist voorgesteld aan deze vrouw. Ik schat dat ze minstens zo oud is als ik, zo niet ouder. Haar haar is keurig geverfd en gekapt zodat de tekenen van het ouder worden verhuld. Maar er zijn meer zaken dan alleen het grijze haar waaraan je iemands leeftijd kunt aflezen. 

  1. Ik voel me een beetje als de fazant als het gaat om corona
    PREMIUM

    Ik voel me een beetje als de fazant als het gaat om corona

    We hebben sinds kort een nieuwe bewoner. Hij is enigszins wild en jaagt de katten angst aan. Als ze hem zien, maken ze zich uit de voeten. De gast is een beetje een dommerik, luidruchtig en opzichtig gekleed. Persoonlijk houd ik wel van dat opzichtige, maar ik ben dan ook geboren in de jaren zestig, waarin psychedelische kleuren overal je netvlies bereikten. Het is een fazantenhaan, die waarschijnlijk op zoek is naar een vrouwtje.
  2. De waanzin op afstand houden
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    De waanzin op afstand houden

    Kappen, nu! Dat denk ik, als ik weer wat hoor over het platteland, de regio, over een krimpgebied. Waar ik enige weken geleden nog genegeerd werd door flyerende BBB-ers, hoor ik nu dat ene Caroline mij opeens vertegenwoordigt in Den Haag. Wie maakte haar burgemeester van De Regio, toen ik even niet oplette? Als haar wijze van arriveren op het Binnenhof een metafoor is voor de komende jaren, houd ik mijn hart vast. De besturing aan een ander overlaten, de deur niet open kunnen krijgen en ondertussen een boel spektakel maken.
  3. Hoopvol plannen tegen beter weten in
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Hoopvol plannen tegen beter weten in

    Ik had de pen al in de aanslag toen ik vorige week de beelden van de lange rijen wachtenden zag in Groningen. Wachtend om een subsidie-aanvraag te kunnen doen, wetend dat de beschikbare zak met geld te klein zou zijn. Ongelovig luisterde ik naar het verhaal. Men was ervan uitgegaan dat niet iedereen die daarvoor in aanmerking kwam een aanvraag zou doen. Er was een budget en daarmee moest men het doen: wie het eerste komt, het eerste maalt. Hoopvol plannen tegen beter weten in, noem ik dat.
  4. Roze ruis, Instagram en thuis
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Roze ruis, Instagram en thuis

    Bijna altijd is er hier een achtergrondruis in de vorm van radio of een podcast. Misschien is het omdat ik in een gezin opgroeide waar altijd volk over de vloer kwam en het zelden écht stil was? Misschien is het om de stilte te verjagen? Hoe dan ook, de radio brengt veel interessants. Maar laat ik eerlijk zijn, ook een hoop gezwam. Meneer B. klaagde daar geregeld over: ,,Wat een geneuzel, mag dat uit?” Inmiddels heeft onze jongste die rol overgenomen. Zij zet overigens gewoon de radio uit. En eerlijk gezegd: soms merk ik het pas veel later.

Columns