Marleen Blommaert.
Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert. © Joost Hoving

Nee droppie, zo niet!

column marleen blommaertAfgelopen weekend kwamen oude, trouwe vrienden langs. Het huis is groot genoeg om afstand te houden en we zetten de ramen op een kier. Het doet goed om weer even wat mensen in huis te hebben. Ze helpen me bovendien met een paar klusjes, zoals het aanbrengen van dakplaten op de kennel. Vorige week bleek namelijk dat de honden er ook bovenlangs uit weten te komen. 

  1. Ze gaan alles anders doen, misschien ben ik te cynisch
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Ze gaan alles anders doen, misschien ben ik te cynisch

    Ze gaan het allemaal anders doen, zeggen ze. Goed idee: ik neem me dat ook om de haverklap voor, met name als het gaat om opruimen. En zij moeten in zekere zin ook een boel opruimen. Achterstallig onderhoud vraagt altijd meer werk dan de boel op gezette tijden onderhouden. Maar net als de voornemens van mij nog wel eens stranden in schoonheid, vrees ik dat er iets meer nodig is om tot verandering te komen voor hen. Zeggen dat je het anders gaat doen, verandert weinig aan de werkelijkheid. Maar misschien ben ik te cynisch.
  2. Een gat in een shirtje: Een herinnering
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Een gat in een shirtje: Een herinne­ring

    Waar was-ie ook alweer, de boodschappentas met oude kleren om te verven? Na enig zoeken is-ie daar. Een A-4tje bovenop een stapeltje kleren vertelt me in mijn eigen handschrift dat ik de juiste tas te pakken heb: ‘kleren om te schilderen’. Blij pak ik de tas en kijk wat er onder het papier schuilgaat. Bovenop ligt een van de favoriete shirtjes van Meneer B. Het is een rood shirtje met een karakteristiek gaatje op de linkerborst van het sjekkie dat een vonk verloor. Een merkshirt uit de jaren zeventig als het ware. Ik zie hem met het shirt én de sigaret op het bankje in de zon zitten na een dag in de tuin. We kochten de shirts in Den Haag op de Laan van Meerdervoort. Onverwoestbaar waren ze.
  3. Misschien is een (auto)rally toch een tikje decadent in deze tijd.
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Misschien is een (auto)rally toch een tikje decadent in deze tijd.

    Het is goed te merken dat de accijns op benzine is verlaagd in België. Sportwagen na sportwagen met open dak en Belgische nummerplaat komt voorbijgeraasd. De organisatie van de rally ligt duidelijk bij iemand die niet bekend is met de omgeving want de weidse schoonheid met zicht op de kreek ligt precies aan de andere kant van de dijk. Het gebied hier is geliefd bij rallyrijders. Misschien is een (auto)rally toch een tikje decadent in deze tijd.
  1. Mijn overgrootvader draait zich in zijn graf om vanwege de gerechten van zijn achterachterkleinkind
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Mijn overgroot­va­der draait zich in zijn graf om vanwege de gerechten van zijn achterach­ter­klein­kind

    ,,Vijf procent van de Nederlanders eet geen vlees”, meldde zaterdag een artikel in een landelijk ochtendblad. In het artikel onderzocht men de mogelijkheid om in 2030 iedereen van het vlees af te krijgen. Een ingewikkeld verhaal over onder andere kweekvlees volgde. Van die vijf procent, dik 800.000 Nederlanders, zijn er ruim 50.000 die alleen plantaardig eten. Geen vis, geen ei, geen melk, geen boter, geen kaas. En eentje daarvan is mijn dochter. Een genetisch wonder, want haar vader was de grootste vleeseter die ik ken. Maar misschien hing dat wel samen. Hij heeft zijn liefde ervoor niet doorgegeven in elk geval.

Columns