Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert. © Joost Hoving

Met weemoed denk ik aan de tijd dat de kerstversiering een leven lang meeging

COLUMN MARLEEN BLOMMAERTRoze toetsen in de avondlucht. “Witte wieven” die dansen op de kreek in de vroege ochtend. Gras dat knispert onder de wandelschoenen. Handschoenen, mutsen en sjaals liggen voor het grijpen. Langzaam gaan we richting winter. De natuur legt de tooien van het vorige seizoen af en betreedt een seizoen van rust en stilte. 

De herfstkleuren worden langzaam ingeruild voor het lijnenspel van kale takken. In aanleg zijn bloesems en vruchten van de volgende oogst al aanwezig in de knoppen van de kersenbomen. Binnen zoeken de katten de behaaglijkheid van de houtkachel op. Merels, roodborstjes en koolmezen scharrelen onbevreesd over het terras alsof ze de luiheid van de katten inmiddels kennen. Zelfs een koperwiek viert een feestje met een verdwaalde vijg. De vogels schatten het goed in, want kat 1 ligt gedrapeerd op de kachel en kat 2 opgevouwen in de krantenmand.

  1. The greatest show
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    The greatest show

    Het najaar strooit nog een paar mooie dagen onze kant op. Droog en zonnig weer met mistflarden op het water in de ochtend en roze luchten in de ochtend- en de avondstond. Op een eilandje in de kreek, vlak voor ons huis, is een vijftiental grote witte reigers aangeland. Toen we hier kwamen wonen, waren het alleen blauwe reigers die we hier zagen. Maar sinds een paar jaar hebben zich daar de kleine witte reiger en even later ook de grote witte reiger aan toegevoegd.
  2. Huttentut
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Huttentut

    Zaterdagmiddag, geen parkeerplaats te vinden in het stadje Hulst. De markt en alle aanpalende straten staan vol. Gelukkig ken ik een geheim parkeerplaatsje. Het ligt verscholen tussen eeuwenoude stadsmuren en als je het niet kent, ben je er al voorbij gereden voordat je het weet. Ik vraag me af welke festiviteit ik nu weer gemist heb, kijkend naar de drommen mensen. Dan lees ik: “Iedere eerste zaterdag van de maand gratis parkeren”. Om me heen zie ik slechts Belgische nummerplaten. Want hoewel de Zeeuwen de naam hebben, zijn de Belgen in alle eerlijkheid echt op de penning.

Columns