Volledig scherm
© Joost Hoving

Lillo

column marleen blommaertIk zoek de oorbellen die al meer dan een eeuw oud zijn, gemaakt van flinterdun goud met een piepkleine parel. Ze zijn zo licht en kwetsbaar, dat een zuchtje wind ze weg zou kunnen doen waaien. Gemaakt voor mijn grootmoeder, geboren in de negentiende eeuw. 

De parel wordt omgeven door twee blaadjes en een bloem in filigraan. Onderaan de oorbel hangt in een oogje een druppel die vrolijk zwiert bij iedere beweging van mijn hoofd. De sieraden komen uit een tijd dat de schoonheid nog licht was en de tranen nooit ver weg. Zelden doe ik ze aan. 

Daarna pak ik de gouden ring met granaten uit het juwelenkistje. Een erfstuk van mijn moeder die geboren werd vlak voor de crisis in de vorige eeuw. Een zware ring uit een tijd dat de oorlogen nog vers in het geheugen lagen. 

Zo neem ik mijn moeder en grootmoeder mee naar een lunch even over de grens. We gaan naar 't Pleintje in Lillo, een restaurantje waar de glazen en de borden ouderwets Vlaams vol liggen met perfect bereid voedsel voor een schappelijke prijs. Ik beeld me in dat ze bij ons zijn als wij daar genoeglijk stoofvlees en paling in 't groen eten. Ze glimlachen als mijn broer en ik zeggen dat het heerlijk is, maar dat niemand dat zo klaar kan maken zoals zij.

Lillo is een plek die alleen met een grondige kennis van Vlaamse bewegwijzering te bereiken is. Ik adviseer een reservering op zondag zonder al het zware havenverkeer. Je stapt even terug in de tijd. Het is een oude en tegelijkertijd vertrouwde plek. Het maakt onderdeel uit van de Staats-Spaanse linies, een fort uit de zestiende eeuw met voormalige kazerne dat meestal in de handen van de Noordelijke Nederlanden verkeerde, maar ook in Franse en Oostenrijkse handen.
Tikje overdreven gesteld, hebben wij de Gouden eeuw zelfs te danken aan dit fort dat samen met fort Liefkenshoek de handel op Antwerpen voorzag van een fiscale ketting en daarmee de handel naar Amsterdam begunstigde. Iedere steen ademt hier geschiedenis.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Tradities
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Tradities

    Vroege Vogels is een geweldig radioprogramma op de zondagochtend. Het is zo geweldig omdat je daar zelden mopperkonten hoort. Je hoort mensen die erg enthousiast over zaken vertellen, levende zaken. Het is niet dat zij niks te mopperen hebben. Meestal moeten ze vertellen dat het aantal van wat dan ook in rap tempo achteruit holt. Of het nu over een moerasplantje, een vogel, een insect of een zoogdier gaat. Maar altijd blijven ze hoopvol en enthousiast, zelfs in het aangezicht van het totale verdwijnen van hun geliefde studieobject.
  2. Spanning
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Spanning

    Van alle landsgrenzen in de wereld zijn de verschillen in cultuur nergens zo groot als tussen België en Nederland. Ik ben vergeten waar ik de wijsheid vandaan haalde, dus misschien is het wel gelogen. Doordat ik hier in die grensstreek geboren en getogen ben, moet ik, cultureel gezien, over een meervoudige persoonlijkheid beschikken. Maar in alle eerlijkheid val je tussen wal en schip. Ik ben een Belg in de ogen van de Nederlanders en nun Ollander in de ogen van de Belgen.

Columns