Marleen Blommaert.
Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert. © Joost Hoving

Hete luchtballon

column marleen blommaertHoewel het uitzonderlijke warme dagen zijn voor de tijd van het jaar, worden we ook al getrakteerd op handschoenochtenden. De kou verdrijft in hoog tempo mijn slaperigheid ’s ochtends. Kleine speldenprikken in mijn gezicht verraden dat de temperatuur zich rond het vriespunt bevindt. Als het landschap dan ook nog in een mager zonnetje wordt gezet, loop ik met een glimlach door de polder. De berm is wit uitgeslagen van de kou. De honden lopen al spelend door het bevroren gras. De kou deert hen niet. Zolang ze mee mogen, vinden ze alles best. In de berm staan groepjes bruine paddenstoelen, dicht op elkaar alsof ze elkaars warmte zoeken. Geen idee hoe ze heten, maar paddenstoelen geven mij altijd het gevoel dat er iets wonderlijks gaande is diep in de bodem. Het merendeel van de schimmels zit daar veilig opgeborgen. Het is slechts het vruchtlichaam dat zich in de herfst met al zijn pracht aan ons toont.

  1. De kunst van het ongelukkig zijn
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    De kunst van het ongelukkig zijn

    Het is in de vroege avond en ik zit op de bank bij de psychiater. Een lauw kopje thee staat naast me op een tafeltje. De computer op het bureau zoemt zachtjes, ernaast ligt een vers notitieblok en een dikke zwarte pen. De pen ligt ongetwijfeld prettig in de hand als tegenwicht voor al het leed dat ermee opgetekend wordt. De psychiater wordt aangekondigd door een jongeman die me indringend aankijkt. En even later verschijnt de psychiater. Zijn haren nonchalant en van zo’n lengte dat het duidelijk maakt dat hij een autonome denker is, maar net niet zó lang dat iemand zou denken dat hij geen geld voor de kapper heeft. Dirk de Wachter, de bekende Vlaamse psychiater, steekt van wal. Achter hem een wand vol boeken die zijn wijsheid of in elk geval zijn belezenheid moeten onderstrepen.
  2. Voor wie denkt dat we tot 2050 niks hoeven doen: kijk en huiver
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Voor wie denkt dat we tot 2050 niks hoeven doen: kijk en huiver

    De temperaturen die in Canada en in het noordwesten van de Verenigde Staten vorige week opgetekend werden, waren ongekend hoog. Bijna vijftig graden Celsius. Ik bedacht wat ik zou doen als het hier richting vijftig graden gaat. Er zit nog een deel van het huis in de dijk en daar zou ik het volgende doen met deze temperatuur: he-le-maal niks. Nou vooruit, water drinken. Voor wie nog overtuigd moet worden dat er wat aan de hand is en dat het weer steeds extremer wordt of voor wie denkt dat we tot 2050 niks hoeven doen: kijk en huiver. In zo’n situatie is het natuurlijk wachten op bosbranden en die kwamen ook.
  1. Mijn overgrootvader draait zich in zijn graf om vanwege de gerechten van zijn achterachterkleinkind
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Mijn overgroot­va­der draait zich in zijn graf om vanwege de gerechten van zijn achterach­ter­klein­kind

    ,,Vijf procent van de Nederlanders eet geen vlees”, meldde zaterdag een artikel in een landelijk ochtendblad. In het artikel onderzocht men de mogelijkheid om in 2030 iedereen van het vlees af te krijgen. Een ingewikkeld verhaal over onder andere kweekvlees volgde. Van die vijf procent, dik 800.000 Nederlanders, zijn er ruim 50.000 die alleen plantaardig eten. Geen vis, geen ei, geen melk, geen boter, geen kaas. En eentje daarvan is mijn dochter. Een genetisch wonder, want haar vader was de grootste vleeseter die ik ken. Maar misschien hing dat wel samen. Hij heeft zijn liefde ervoor niet doorgegeven in elk geval.
  2. Nog even en er zijn in de Kamer 150 groepen die strijden om aandacht
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Nog even en er zijn in de Kamer 150 groepen die strijden om aandacht

    Pieter Omtzigt, als ik aan hem denk, zie ik gek genoeg altijd het beeld van hem in carnavalskleren en met een kind op zijn arm. Een net iets te serieus gezicht boven een grote rode boerenzakdoek, de koter veilig op zijn arm gezeten. Misschien zoekt mijn brein naar een beeld dat hem het beste beschrijft: bloedserieus, beschermend, onverwacht en een beetje uit de toon. We zullen niet zo snel een dergelijk beeld van Wopke aantreffen.

Columns