Marleen Blommaert.
Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert. © Joost Hoving

Het verdriet ligt steeds op de loer om je onverhoeds te bespringen

COLUMN MARLEEN BLOMMAERTHoe vroeg ik ook op sta en hoe laat ik ook ergens moet zijn, overal kom ik de laatste maanden hijgend net te laat aan. Ik ken de tips: gebruik de timer op het koffiezetapparaat, leg je kleding klaar, zet de wekker eerder, douche ’s avonds. Maar ik had dat allemaal niet nodig, ik had mijn partner. Ik realiseer me nu hoezeer we één op elkaar afgestemd systeem waren geworden. 

  1. Hete luchtballon
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Hete luchtbal­lon

    Hoewel het uitzonderlijke warme dagen zijn voor de tijd van het jaar, worden we ook al getrakteerd op handschoenochtenden. De kou verdrijft in hoog tempo mijn slaperigheid ’s ochtends. Kleine speldenprikken in mijn gezicht verraden dat de temperatuur zich rond het vriespunt bevindt. Als het landschap dan ook nog in een mager zonnetje wordt gezet, loop ik met een glimlach door de polder. De berm is wit uitgeslagen van de kou. De honden lopen al spelend door het bevroren gras. De kou deert hen niet. Zolang ze mee mogen, vinden ze alles best. In de berm staan groepjes bruine paddenstoelen, dicht op elkaar alsof ze elkaars warmte zoeken. Geen idee hoe ze heten, maar paddenstoelen geven mij altijd het gevoel dat er iets wonderlijks gaande is diep in de bodem. Het merendeel van de schimmels zit daar veilig opgeborgen. Het is slechts het vruchtlichaam dat zich in de herfst met al zijn pracht aan ons toont.
  2. Logica en rouw hebben niets met elkaar te maken
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Logica en rouw hebben niets met elkaar te maken

    De laatste cadeaus zijn uitgepakt en de eerste kerstbomen liggen uitgekleed op de verzamelplaatsen. Naar goed gebruik staat de kerstboom hier nog te stralen. Dat hij het huis verlaat voor Driekoningen is ondenkbaar. Ook al zijn de stenen koningen zelf dit jaar wederom in de doos in de kelder gebleven. Als er een familielid binnenkomt, grijpt de hond namelijk uit pure blijdschap dat wat voorhanden is als. Meestal waren het de schapen die eraan moeten geloven, maar soms ook de koningen. Die bevonden zich namelijk doorgaans buiten de stal. Dus zolang deze blije hond hier rondloopt, zien we maar even van de kerststal af.
  3. Social Dilemma
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Social Dilemma

    Wanneer de derde persoon binnen een week me aanraadt om naar de documentaire ‘Social Dilemma’ op Netflix te kijken, besluit ik op een lome zaterdagmiddag dan toch maar eens de adviezen op te volgen. Vrolijk werd ik er niet van. Desalniettemin is het een aanrader. Kort gezegd komen vele topmannen en -vrouwen van sociale netwerken zoals Facebook, Twitter en Instagram aan het woord om ons te waarschuwen voor hun geesteskinderen. Het gaat zo ver dat de bouwers openlijk verklaren hun eigen kinderen te verbieden eraan deel te nemen.
  1. Een feestje natuurlijk: zo’n bolletje wol
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    Een feestje natuurlijk: zo’n bolletje wol

    Al jaren wilde ze een hond. Maar ze studeert nog. Haar vader en ik vonden het geen goed idee. Eind vorig jaar stond onze wereld op zijn kop. We moesten afscheid nemen van mijn man, haar vader. Op dat moment merkte ik pas goed wat mijn eigen hond voor mij betekende. Alle verdriet van de wereld verandert niets aan het feit dat de hond moet worden uitgelaten en gevoerd, zo afhankelijk als het beest van je is. Iedere ochtend- en avondwandeling hielpen me letterlijk en figuurlijk om mijn blik meer naar buiten te richten.
  2. Het zou zo de setting van een detective kunnen zijn
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Het zou zo de setting van een detective kunnen zijn

    Het Nederlandse voorjaar is in volle gang. Sneeuw, hagel, regen, woeste wind en af en toe een zonnetje. Het zonnetje schijnt helaas vaak wanneer ik binnen aan het werk ben. Het verlangen om buiten de zon op je gezicht te voelen is groot. Niet alleen bij mij, omdat de meesten van ons op dit moment toch min of meer een kluizenaarsbestaan leiden. Dat is ook zichtbaar als het weer dan een enkele keer mooier is. De parken in de steden veranderen dan in speeltuinen voor volwassenen en bieden tevens ruimte voor luide ontevredenheid.
  3. Dag 1
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Dag 1

    Eerste dag vakantie. Leuk hoor, dat oude nieuwe werken thuis, maar ik ben voorlopig wel even uitgeskypet, uitgezoomd en uitgewhatsappt. ‘Marleen, je microfoon staat niet aan! Marleen, je bent zo donker? Waar is Henk? Henk is er weer tussenuit gevallen.’ Na vier maanden dit soort dingen gehoord te hebben, is daar toch eindelijk mijn vakantie. Vanaf zaterdag vooral offline contact met dierbaren in plaats van via bewegende beelden of een matige telefoonverbinding. Dat contact natuurlijk wel op gepaste afstand.
  1. Max voelt het: hij is geboren om muziek te maken
    Play

    Max voelt het: hij is geboren om muziek te maken

  2. Graafmachine raakt hoogspanningskabel bij ’s-Heerenhoek
    Play

    Graafmachi­ne raakt hoogspan­nings­ka­bel bij ’s-Heerenhoek

Columns