Marleen Blommaert.
Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert. © Joost Hoving

Drie dagen helse jeuk en je ziet eruit alsof je ergens de builenpest hebt opgelopen

Column Marleen BlommaertDe zon tovert een schitterend, glinsterend lichtspektakel op het water in de baai. Het water is kalm. De heuvels van Connemara liggen als wachters aan de overkant van het water. “Goodmorning, how are you today? I’m fine thank you, how are you? Oh great, thank you”. Ik ben een week op Inis Mór, een van de Aran-eilanden voor de westkust van Ierland. De vraag hier klinkt opvallend oprecht maar misschien is het mijn zelfgekozen vertraging. Er hoeft even niks. De stilte, de rust en het tempo hier maken het een bijna perfecte plaats om na jaren de koffers uit te pakken.

  1. ‘Ja jouw schuld, jij woont scheef, veel te groot’
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    ‘Ja jouw schuld, jij woont scheef, veel te groot’

    Voorlopig werken we nog thuis en dus probeer ik in het weekend af en toe iemand te zien in vlees en bloed. Daarnaast heb ik de binnenkant van mijn eigen huis inmiddels ook wel gezien. Dus neem ik zaterdag de auto, rijd door de tunnel en ga op bezoek bij een goede vriend. We hebben elkaar lang niet gezien en de begroeting is dan ook allerhartelijkst. We gaan zitten in zijn aangenaam warme woonkamer.
  2. De rem
    PREMIUM

    De rem

    We leven al bijna een jaar lang met de rem erop. Geen grote feesten, geen uitgebreide knuffels, geen zwerftochten door verre landen. De sneeuw en de vorst deed ons gek genoeg ontdooien. Hier aan de kreek veranderde de wereld in een zonnig, blij en vrij schaatstafereel uit vervlogen tijden. Leuk, maar alleen om naar te kijken want er zijn dingen die ik niet kan en daarmee heb ik me inmiddels verzoend. Schaatsen hoort in dat rijtje thuis. Ik geef mijn bange moeder de schuld, maar mijn natuurlijke onhandigheid zal er ongetwijfeld ook iets mee te maken hebben.
  3. Ze gaan alles anders doen, misschien ben ik te cynisch
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Ze gaan alles anders doen, misschien ben ik te cynisch

    Ze gaan het allemaal anders doen, zeggen ze. Goed idee: ik neem me dat ook om de haverklap voor, met name als het gaat om opruimen. En zij moeten in zekere zin ook een boel opruimen. Achterstallig onderhoud vraagt altijd meer werk dan de boel op gezette tijden onderhouden. Maar net als de voornemens van mij nog wel eens stranden in schoonheid, vrees ik dat er iets meer nodig is om tot verandering te komen voor hen. Zeggen dat je het anders gaat doen, verandert weinig aan de werkelijkheid. Maar misschien ben ik te cynisch.

Columns