Marleen Blommaert
Volledig scherm
PREMIUM
Marleen Blommaert © Joost Hoving

De rem

We leven al bijna een jaar lang met de rem erop. Geen grote feesten, geen uitgebreide knuffels, geen zwerftochten door verre landen. De sneeuw en de vorst deed ons gek genoeg ontdooien. Hier aan de kreek veranderde de wereld in een zonnig, blij en vrij schaatstafereel uit vervlogen tijden. Leuk, maar alleen om naar te kijken want er zijn dingen die ik niet kan en daarmee heb ik me inmiddels verzoend. Schaatsen hoort in dat rijtje thuis. Ik geef mijn bange moeder de schuld, maar mijn natuurlijke onhandigheid zal er ongetwijfeld ook iets mee te maken hebben.

  1. Bomen (planten) doe je toch het best in levenden lijve
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Bomen (planten) doe je toch het best in levenden lijve

    Zaterdag was ik met flink wat mensen bij elkaar voor een evenement. Voor het eerst in lange tijd, niet om te vergaderen, maar met een socialer doel. We hadden dat weer goed gepland: daags na een persconferentie… Ik hield mijn hart vast. Het zou toch niet weer als een schoon voornemen stranden? Maar gelukkig waren onze plannen zodanig dat we maar een paar kleine aanpassingen moesten doorvoeren. Het belangrijkste vond bovendien buiten plaats.
  2. Het stormseizoen is onmiskenbaar begonnen
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Het stormsei­zoen is onmisken­baar begonnen

    Het stormseizoen is onmiskenbaar begonnen afgelopen week. In de tuin sleur ik zaterdag een grote takkenbos achter me aan. Want zaterdag is afgewaaide-takken-dag of maak-de-vlier-een-kopje-kleiner-dag. Het is nog koud ’s ochtends. Onhandig beweeg ik mezelf voort, met onder mijn armen meterslange vliertakken. De takken blijven plots haken aan, hoe kan het ook anders … een vlierstruik. ,,Nee, laat los!” klinkt mijn stem vermoeid in de stille polder.
  1. Wie wil weten hoe het land eraan toe is, pakt een taxi
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    Wie wil weten hoe het land eraan toe is, pakt een taxi

    ‘Paspoort’! schiet er door mijn hoofd. Gisteren gepakt voor de PCR-test en nu dan toch vergeten?! Het is erg donker en bovendien erg vroeg in de luchthaventaxi naar Zaventem. Ik gooi alle spullen uit ieder vakje van de handtas en voor ik het weet ligt de hele achterbank vol. Kijk aan, daar is 'ie dan toch. Ergens is mijn onbezorgdheid bij het reizen verdwenen. Waar ik vroeger op goed geluk maar vol vertrouwen een metro in Moskou nam of zonder de juiste papieren de trein naar Sint Petersburg instapte, lijkt een weekje Ierland nu een wereldreis bezaaid met beren op de weg.
  2. Nooit liegen
    PREMIUM

    Nooit liegen

    Nooit liegen! Dat was in mijn opvoeding het gebod dat boven alle andere geboden ging. Je kon genoeg dingen doen die eigenlijk niet volgens de afspraak waren, maar liegen deed je nooit. Misschien hadden ze er bij moeten zeggen dat altijd en overal de waarheid zeggen ook niet zo handig was, maar daar kwam ik na enige schade en schande zelf snel achter. Mijn kinderen kennen dit uitgangspunt ook en weten dat de toorn nooit groter zal zijn dan in het geval er over iets gelogen werd.

Columns