Volledig scherm
© Joost Hoving

De regels gelden even niet tijdens carnaval

column marleen blommaertDe foto's van verklede kinderen stromen binnen via Instagram, Facebook en Whatsapp. Met bijna de hele familie in Brabant is de virtuele wereld een uitkomst. Het zijn kinderen die de basisschool bevolken of nog uitzien naar het moment dat ze daar naartoe mogen. 

Met een gevoel van veiligheid en vol vertrouwen stappen ze de wereld rond. Vol bravoure, zonder gêne en met een onuitputtelijke fantasie en creativiteit vlinderen ze door de wereld. Het mooie van carnaval is dat ze er ook zo uit mogen zien. Al hun dromen kunnen in kostuums, schmink en attributen gevangen worden. Piraat, Spiderman, een regenboog eenhoorn, elf, prinses... alles wat ze durven bedenken is mogelijk. De normale regels gelden even niet.

Zo vielen er dit weekend opeens twee kleine engeltjes uit de lucht die me kwamen opzoeken op mijn verjaardag. Want dat is het voordeel als je in de buurt van carnaval jarig bent, dan kunnen de meest wonderlijke verjaardagsgasten verschijnen. Ze huppelden opeens zomaar mijn leven in. Zoals het lot je dat soms lijkt te gunnen. "Hier voor jou, een mooi moment, geniet ervan met degenen die je lief zijn", leken de schikgodinnen te zeggen. En genieten dat deed ik.

Ik dacht later die avond, toen de verjaardagsgasten alweer vertrokken waren, aan een goede vriendin. Zij vertelde me over haar dochter die al heel lang van de basisschool af was. Zoals dat gaat met sommige engelen, had deze wat meer zorg nodig. Als het goed is, leren deze kinderen ons nog meer. Namelijk wat het is om zorgzaam, liefdevol en begripvol en vooral geduldig te zijn, hoe moeilijk dat soms ook is. Ze vertelde over instanties en systemen die haar en haar dochter tot wanhoop dreven. Een uitzonderlijk kind dat een eigen aanpak vraagt, wordt geperst in mallen en regels en vermalen. Niet het mensenkind maar het systeem en de regels staan centraal. Dromen over een leven als prinses doen ze niet. Gewoon jezelf mogen zijn met een beetje begrip en vertrouwen zou al meer dan genoeg voor ze zijn.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Tradities
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Tradities

    Vroege Vogels is een geweldig radioprogramma op de zondagochtend. Het is zo geweldig omdat je daar zelden mopperkonten hoort. Je hoort mensen die erg enthousiast over zaken vertellen, levende zaken. Het is niet dat zij niks te mopperen hebben. Meestal moeten ze vertellen dat het aantal van wat dan ook in rap tempo achteruit holt. Of het nu over een moerasplantje, een vogel, een insect of een zoogdier gaat. Maar altijd blijven ze hoopvol en enthousiast, zelfs in het aangezicht van het totale verdwijnen van hun geliefde studieobject.
  2. Spanning
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Spanning

    Van alle landsgrenzen in de wereld zijn de verschillen in cultuur nergens zo groot als tussen België en Nederland. Ik ben vergeten waar ik de wijsheid vandaan haalde, dus misschien is het wel gelogen. Doordat ik hier in die grensstreek geboren en getogen ben, moet ik, cultureel gezien, over een meervoudige persoonlijkheid beschikken. Maar in alle eerlijkheid val je tussen wal en schip. Ik ben een Belg in de ogen van de Nederlanders en nun Ollander in de ogen van de Belgen.

Columns