Volledig scherm
Marleen Blommaert © PZC

Bomen

column marleen blommaertGisteren stond ik met een groep mensen in een kerk stil bij alle omgekapte bomen in Zeeland. En dat zijn er veel.

Het aantal omgehakte bomen rond mijn huis is inmiddels ontelbaar. Soms ben ik thuis als het gebeurt. Ik hoor het dwingende geluid van de zagen. Dan het gekraak, hun laatste woorden. De stam breekt, als een huis dat instort. De aarde geeft de zware dreun en trillingen van de klap door aan mijn lijf. De trillingen worden een brok in mijn keel en de tranen zijn niet ver weg als ik de reusachtige wachters ontdaan van hun kroon roerloos zie liggen.

Veel van die bomen waren zogenaamd productiebos. Het brengt flink geld op. De vraag naar hout stijgt, de prijs van hout stijgt. Zo werkt onze economie, markten zijn onze natuurwetten. Zo lees ik op de site van Bosgroepen over een rondhoutveiling in Velp in 2017: “De enorme Amerikaanse eik van kavel 48 (150 centimeter in diameter!) haalde het hoogste bod. De stam van 10,049 m3 was 940 euro per kuub waard.”

Voor alles is een markt en alles drukken we uit in geld. Bezit als hoogste, liefst zoveel mogelijk.

Er zijn Indiaanse talen waar het woord voor natuur niet bestaat. Dat is logisch als je erover nadenkt. Zolang we de natuur buiten onszelf blijven plaatsen en zien als iets dat naar hartenlust geëxploiteerd kan worden, zullen we te maken krijgen met gevolgen als klimaatverandering, hittestress en bijensterfte.

Optimistisch blijven is moeilijk maar een alternatief is er voor mij evenmin.

Ik loop door mijn tuin en de bloesems van fruitbomen laten me hun prachtige bruidstooien zien in het voorjaar. De hond wenkt me om nog even buiten te spelen. Het nieuwe goudbronzen bladerdak van de beuk filtert het licht van de ondergaande zon. Ik weet dat er maar één weg voor mij is. Hoopvol blijven: schrijven, praten en handelen vanuit een eenheid en verbondenheid met de wereld. En me realiseren dat bomen oneindig veel meer waard zijn dan 940 euro per kuub.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Moeders
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    Moeders

    Kindjessuiker, dat ken je toch wel? vraag ik aan mijn collega. Hij kijkt me glazig aan. ‘Doopsuiker’ dan? Een voorzichtig schudden van zijn hoofd maakt duidelijk dat het niet aan het woord ligt. Hij kent het hele fenomeen niet. Het is een traditie waarbij op een mooie manier verpakte suikerbonen tijdens kraambezoek uitgedeeld worden aan de visite. Een oude traditie hier. Dat ze het in Den Haag niet kenden wist ik wel, maar hier op een steenworp afstand, aan de andere kant van de Westerschelde evenmin?
  2. Achteraf
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Achteraf

    Het aardige van de geschiedenisles vond ik de verhaallijnen en de onontkoombare opbouw naar de meestal noodlottige afloop van die verhalen. Niemand die het op tijd aan zag komen of in staat was het af te wenden. Eerst begreep ik dat niet en kwam tot de conclusie dat we nu dan toch wel een stuk slimmer moesten zijn. Later begreep ik dat het lastig is om de toekomst te voorspellen en dat het moeilijk is om het “nu” goed te zien als je er bovenop staat. De gedachte dat we nu slimmer zijn, staat de laatste tijd sowieso wat onder druk.
  1. Stoppen
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Stoppen

    De boodschappen zijn opgeruimd. De wekelijkse gang om de voorraadkast aan te vullen zit er weer op. Tot mijn grote vreugd stond het kraam met zelfgebreide sokken er ook weer. Daar kon ik niet langs zonder nog enkele paren aan te schaffen. Ik ruim de prachtige sokken op waar aandacht, ervaring en liefde in zit. Ik hoop dat de maaksters nog lang mogen breien. Als ik ze opvouw, voel ik opeens ook iets tastbaars in de sok. Voorzichtig haal ik het eruit. Het is een klein beetje wol, voor het geval er een gaatje ontstaat. Indien nodig kan ik de sok dan stoppen. Ik zie mijn oma en moeder voor me en ben ontroerd door het beetje wol dat uit voorzorg is meegeleverd. Wie doet dat nog: stoppen? Ik leerde het ooit.

Columns