Volledig scherm
© Joost Hoving

Appeltjes

Column Marleen BlommaertMeneer B. heeft de afgelopen jaren nogal wat fruitbomen geplant, waaronder appelbomen. Hij droomt ervan om ooit nog eens zijn eigen cider en calvados te gaan maken. Veel bomen betekent veel fruit. Daar moet je dan wat mee. 

We laten buren en vrienden delen in de overvloed. Maar zelfs dan is er nog meer dan genoeg, zelfs in deze droge en hete zomer. De van oorsprong Schotse appel James Grieve vindt deze zomer veel te warm en heeft de helft van zijn vruchten al laten vallen en hij is niet de enige. Er ligt veel valfruit in de tuin. Zonde om er niks mee doen moet hij gedacht hebben.

"Appelstroop! Heb jij dat wel eens gemaakt"? “Nee“ antwoord ik. “Hahaaa!” roept hij triomfantelijk uit. Meneer B. kent de keuken vooral als de plek waar de lege borden heen moeten na het eten. Zijn koken beperkt zich tot het klaarmaken van een hamburger als wij dames onze vleesloze dagen hebben. Dus de kans dat hij iets maakt wat ik nog niet maakte, is inderdaad klein.

Hij begint met kilo's appels te rapen. In mijn twee grote soeppannen kookt hij ze tien minuten. Hij laat ze daarna een hele nacht staan in de pan (deksel mag er niet af!). De volgende dag moet het door een passeerdoek (een beetje rare theedoek volgens meneer B.) en knijp je zoveel mogelijk vocht uit de appels. Dat vocht moet je drie á vier uur laten inkoken onder geregeld roeren. Veel roeren, zeker op het laatst als het gaat geleren (“Nee, de pan gaat echt niet kapot”). Als het een honingachtige consistentie (vloeibaar) heeft, is het gereed. In de potjes en klaar! Nou ja potjes, een kilo of drie vier appels levert een half jampotje op ongeveer. Maar het moet gezegd, het is goddelijk lekker. Zonder suiker, slechts bestaande uit het ingedikte sap van de appelen. De smaak proeft als de mengelmoes aan bomen uit onze tuin: James Grieve, Discovery, Dries, Cox. Een enkele Goudreinet. De verhouding? Geen idee. Maar meneer B. gaat hier spijt van krijgen.

Hij mag vaker de keuken in.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Tradities
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Tradities

    Vroege Vogels is een geweldig radioprogramma op de zondagochtend. Het is zo geweldig omdat je daar zelden mopperkonten hoort. Je hoort mensen die erg enthousiast over zaken vertellen, levende zaken. Het is niet dat zij niks te mopperen hebben. Meestal moeten ze vertellen dat het aantal van wat dan ook in rap tempo achteruit holt. Of het nu over een moerasplantje, een vogel, een insect of een zoogdier gaat. Maar altijd blijven ze hoopvol en enthousiast, zelfs in het aangezicht van het totale verdwijnen van hun geliefde studieobject.
  2. Spanning
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Spanning

    Van alle landsgrenzen in de wereld zijn de verschillen in cultuur nergens zo groot als tussen België en Nederland. Ik ben vergeten waar ik de wijsheid vandaan haalde, dus misschien is het wel gelogen. Doordat ik hier in die grensstreek geboren en getogen ben, moet ik, cultureel gezien, over een meervoudige persoonlijkheid beschikken. Maar in alle eerlijkheid val je tussen wal en schip. Ik ben een Belg in de ogen van de Nederlanders en nun Ollander in de ogen van de Belgen.

Columns