Marco Kamphuis
Volledig scherm
PREMIUM
Marco Kamphuis © Lex de Meester

Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan?

column Marco KamphuisIk houd van boeken en van vogels; dat ik van vogelboeken houd, is dan ook geen mysterie. Mijn eerste vogelboek kocht ik toen ik tien jaar was. Het was een gebonden gids waarin alle Europese vogelsoorten werden beschreven. Bij de naam van de auteur, dr. Wolfgang Makatsch, stelde ik me een ernstig bebrilde ornitholoog voor. Diep respect had ik voor die man. Het boek kostte 32 gulden 50, een bedrag waar een kind eindeloos voor moest sparen, maar het was het waard: ik denk dat ik in mijn leven geen boek vaker heb opengeslagen.

  1. Een schot in de roos
    PREMIUM
    column marco kamphuis

    Een schot in de roos

    Twee maanden cel, waarvan één voorwaardelijk, was de straf die de rechter oplegde aan een activist die in het Mauritshuis zijn hoofd aan een Vermeer had vastgelijmd. Dat de verdachte tegen dit vonnis in hoger beroep ging, was te verwachten. Een nieuw vonnis betekent een extra nieuwsbericht, en daar is het allemaal om te doen. Als ik hem was geweest, had ik echter niet minder, maar méér straf bepleit, dat was een stuk origineler en dus in publicitair opzicht waardevoller geweest. Misschien iets voor een volgende keer.
  2. Een verbouwereerd strandhuisje
    PREMIUM
    column marco kamphuis

    Een verbouwe­reerd strandhuis­je

    Een lezer vroeg hoe mijn eerste zomer in Zeeland me is bevallen. Ik ben van nature geneigd tot relativeren, maar in dit geval moest ik toch antwoorden dat het een onafgebroken feest was. Ik heb in mijn leven wel vaker mooie zomerdagen in Zeeland meegemaakt, maar dan was het altijd in het weemoedige besef dat ik morgen of overmorgen mijn koffer weer moest pakken. Deze zomer hoefde ik niet aan de thuisreis te denken – ik wás thuis. In plaats van een spijtig ‘dag zee’ was het nu ‘tot morgen, zee!’ In Zeeland had ik, terwijl ik gewoon doorwerkte, sterker het gevoel op vakantie te zijn dan in Frankrijk, toen ik daar feitelijk op vakantie was.