Marco Kamphuis
Volledig scherm
PREMIUM
Marco Kamphuis © Lex de Meester

Waarom had ik nooit eerder over deze nobele afstamming gehoord?

column marco kamphuisIk lees dat een van de titels van onze geliefde vorst (u kent hem wellicht van de postzegel) ‘markies van Veere en Vlissingen’ luidt, een titel die door zijn voorvader Willem van Oranje is gekocht. Jammer dat die titel niet meer voorradig is, want ik had er wel een paar duiten voor over gehad. Markies is echt iets voor mij, ik hoef niet zo nodig de hertog of de prins uit te hangen.

  1. Groeten uit Marseille
    PREMIUM
    column Marco Kamphuis

    Groeten uit Marseille

    We hebben een kamer met twee ramen, het ene kijkt uit op de bergen, het andere op zee. Vlakbij heeft de zee een groene tint, verderop is ze blauw, en in de verte is een nevelige strook te zien die onmerkbaar overgaat in de hemel. Het uitzicht op zee wordt niet noemenswaardig belemmerd door een uitbundig bloeiende boom waarvan ik de naam niet weet, een witte villa met terracotta pannendak en een stroomdraad waarop een zwaluw zit. Het is een perfecte ochtend. Het enige wat me dwarszit is dat ik daarstraks bij het zwemmen water in mijn oor heb gekregen, dat er ondanks wilde hoofdbewegingen - die ik op verzoek van mijn vrouw in de ontbijtzaal achterwege heb gelaten - niet uit gaat.
  1. Als Vlissingen op het vertrekbord komt, meen ik de meeuwen al te horen
    PREMIUM
    column marco kamphuis

    Als Vlissingen op het vertrek­bord komt, meen ik de meeuwen al te horen

    Nu heb ik op Utrecht CS alweer een sprint moeten trekken om de trein naar Rotterdam te halen. Op welk punt in mijn leven is die drukte toch begonnen? Als kind had ik tijd in overvloed... Als middelbare scholier had ik minder vrije tijd, maar als ik ergens moest zijn, was ik nooit te laat. Als student begon ik het ervan te nemen: liever dan me naar een vroeg college te haasten, liet ik het schieten. Die universiteit loopt niet weg, dacht ik met de wijsheid van de jeugd, en dook weer onder de dekens.
  2. Die verschrikkelijke protesten
    PREMIUM
    column marco kamphuis

    Die verschrik­ke­lij­ke protesten

    Maatschappelijke onvrede. Altijd klagen de mensen, het is nooit goed. Herinner je je die verschrikkelijke protesten, het verzet van de kunstenaars, elf jaar geleden? Wat een toestand. Elke dag die relschoppers op het journaal. Wat was er gebeurd? Het minderheidskabinet van VVD en CDA, met “gedoogsteun” van een partij die ze even later alweer spuugzat waren, bezuinigde tweehonderd miljoen op de kunstsector, en politici van die partijen deden geen moeite hun leedvermaak en minachting voor kunst te verbergen. Kostelijk was dat!