Marco Kamphuis
Volledig scherm
PREMIUM
Marco Kamphuis © Lex de Meester

Toverballen in Groede

column marco kamphuisZomer 1973. Op een camping in Groede hadden mijn ouders een caravan met kapotte horren gehuurd. Kapotte horren zijn erger dan helemaal geen horren, want bij een kapotte hor is het voor een mug een erezaak om het gaatje te vinden en je betaald te zetten dat je hem buiten probeerde te houden. Niet zeuren, jeuk hoorde bij de zomer. 

  1. Als Vlissingen op het vertrekbord komt, meen ik de meeuwen al te horen
    PREMIUM
    column marco kamphuis

    Als Vlissingen op het vertrek­bord komt, meen ik de meeuwen al te horen

    Nu heb ik op Utrecht CS alweer een sprint moeten trekken om de trein naar Rotterdam te halen. Op welk punt in mijn leven is die drukte toch begonnen? Als kind had ik tijd in overvloed... Als middelbare scholier had ik minder vrije tijd, maar als ik ergens moest zijn, was ik nooit te laat. Als student begon ik het ervan te nemen: liever dan me naar een vroeg college te haasten, liet ik het schieten. Die universiteit loopt niet weg, dacht ik met de wijsheid van de jeugd, en dook weer onder de dekens.
  2. Rennen om te laat te komen
    PREMIUM
    column marco kamphuis

    Rennen om te laat te komen

    Als je bedenkt dat mijn vroegste zomerherinneringen in Groede liggen, dat mijn ouders later een vakantiehuisje in Yerseke hadden en dat mijn vrouw Zeeuwse is, heeft het nog lang geduurd voordat ik in Zeeland terechtkwam. Maar het is zover, we zijn de eigenaars geworden - tot onze eigen verrassing - van een eeuwenoud huisje in Vlissingen, vlak bij de boulevard, mooier kan het niet, en zodra ik deze regels geschreven heb ga ik een strandwandeling maken, handen losjes in de zakken, pet diep over de ogen tegen de zon, minstens tot aan Dishoek.

Columns