Marco Kamphuis
Volledig scherm
PREMIUM
Marco Kamphuis © Lex de Meester

Een verleidelijke kronkelweg

column marco kamphuisAlle ellende van de mensen heeft één oorzaak: ze moeten zo nodig op vakantie. Was het de Thalys, de Parijse metro of de TGV richting Nice, hoe dan ook, ergens hebben we het virus opgelopen dat we in eigen land altijd wisten te ontwijken, opeens hadden we de klassieke symptomen, de zelftest sloeg op tilt. Zal ik mijn benen eens over de bedrand slaan? Om te kijken of ik al minder duizelig… Oké, ik ga gauw weer liggen.

  1. Die verschrikkelijke protesten
    PREMIUM
    column marco kamphuis

    Die verschrik­ke­lij­ke protesten

    Maatschappelijke onvrede. Altijd klagen de mensen, het is nooit goed. Herinner je je die verschrikkelijke protesten, het verzet van de kunstenaars, elf jaar geleden? Wat een toestand. Elke dag die relschoppers op het journaal. Wat was er gebeurd? Het minderheidskabinet van VVD en CDA, met “gedoogsteun” van een partij die ze even later alweer spuugzat waren, bezuinigde tweehonderd miljoen op de kunstsector, en politici van die partijen deden geen moeite hun leedvermaak en minachting voor kunst te verbergen. Kostelijk was dat!
  1. Ondertussen verslonden ze de showbizzpagina van Henk van der Meijden
    PREMIUM
    column marco kamphuis

    Ondertus­sen verslonden ze de showbizzpa­gi­na van Henk van der Meijden

    Als kersverse PZC-lezer en -columnist vraag ik me af welke rol kranten in mijn leven hebben gespeeld. Mijn ouders lazen vroeger De Telegraaf. Gelukkig hadden ze ook het Brabants Dagblad, daar schoof ik De Telegraaf snel onder wanneer er onverwacht een schoolvriend over de vloer kwam. Zelf schaamden mijn ouders zich ook enigszins voor hun abonnement; ze lazen Brabants Dagblad, benadrukten ze, en die andere krant met de grote koppen hadden ze alleen vanwege de ‘uitstekende financiële pagina’; ondertussen verslonden ze de showbizzpagina van Henk van der Meijden (en ik ook).
  2. Rennen om te laat te komen
    PREMIUM
    column marco kamphuis

    Rennen om te laat te komen

    Als je bedenkt dat mijn vroegste zomerherinneringen in Groede liggen, dat mijn ouders later een vakantiehuisje in Yerseke hadden en dat mijn vrouw Zeeuwse is, heeft het nog lang geduurd voordat ik in Zeeland terechtkwam. Maar het is zover, we zijn de eigenaars geworden - tot onze eigen verrassing - van een eeuwenoud huisje in Vlissingen, vlak bij de boulevard, mooier kan het niet, en zodra ik deze regels geschreven heb ga ik een strandwandeling maken, handen losjes in de zakken, pet diep over de ogen tegen de zon, minstens tot aan Dishoek.