Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

In onder meer Breskens en Westkapelle weten ze er alles van: de dorpen werden totaal verwoest

Column Maikel HarteSoms probeer ik dingen te begrijpen maar dat lukt me dan eigenlijk gewoon niet. Dat heb ik op dit moment met die discussie over de aanval van een Nederlandse F-16 op een autobommenfabriek van IS in Irak in 2015. Of een minister wel of niet op moet opstappen omdat een Tweede Kamer niet goed over de aanval is geïnformeerd interesseert me niet eens zoveel, wel hoe we met zo’n aanval omgaan. 

  1. ‘Onze opa hoestte altijd heel raar, in zijn elleboog’
    PREMIUM
    Column

    ‘Onze opa hoestte altijd heel raar, in zijn elleboog’

    Het schijnt dat we vaker met virusuitbraken geconfronteerd zullen worden, maar ik ga er toch van uit dat we de ellende die we nu meemaken echt iets is wat maar één keer in de honderd jaar voorkomt. Denkt u ook al na over het leven ná corona en dan bedoel ik echt over een paar jaar als corona een schim is uit het verleden. Ik denk namelijk wel dat door deze coronacrisis ons gedrag blijvend kan veranderen, aan de ene kant omdat we ons nu van alles aan het aanleren zijn en aan de andere kant misschien wel uit angst.
  2. Laten we afspreken dat we na deze ellende verzoeningsrecepties gaan houden
    PREMIUM
    Column Maikel Harte

    Laten we afspreken dat we na deze ellende verzoe­nings­re­cep­ties gaan houden

    Er lijkt nu een soort paniek te ontstaan omdat het aantal besmettingen oploopt, maar persoonlijk maak ik me meer zorgen om de onderlinge verhoudingen tussen mensen dan om het virus zelf. Dat komt in de eerste plaats omdat ik de paniek niet zo goed snap. Ja, het aantal besmettingen neemt toe, maar we hebben toch een coronadashboard dat door onze wijze heren is opgesteld. Op dat coronadashboard staan signaalwaardes, als die bereikt worden moeten de alarmbellen afgaan, want dan kan de zorg overbelast raken.
  3. Een gapend gat in mijn agenda en gedachten
    PREMIUM

    Een gapend gat in mijn agenda en gedachten

    Veel mensen schijnen in de war te zijn door de manier waarop dit jaar verloopt. Het is een ander stramien. Werk is anders, school van de kinderen is anders, de vakantie is anders, hobby’s zijn anders en ga zo maar door. Vooral qua hobby merk ik het ook. Je zou kunnen zeggen dat mijn hobby het entertainen van mensen is en dat in dat kader mijn jaar normaal gesproken in tweeën gedeeld kan worden. De eerste zes maanden van het jaar help ik Festival de Ballade te organiseren, het tweede helft van het jaar probeer ik een eindejaarsshow voor het theater te maken.

Columns