Volledig scherm
© Joost Hoving

Bo

Column Maikel HarteOnze zuiderburen zijn in de ban van de transformatie van Boudewijn van Spilbeek. De VTM-reporter is van Boudewijn verandert in Bo, een vlotte blondine op hakken.

 De reacties in België zijn prijzenswaardig: geen enkele wanklank, veel steun en over het algemeen reageert men zoals men zou moeten reageren: men haalt de schouders op: ah jaa da’s goed eeh. 

Je moet het maar durven hoor. Op je 58e , dertig jaar getrouwd zijn, twee kinderen hebben en dan dit doen. Misschien heb ik wel nog wel de meeste bewondering voor haar gezin. Haar dochter die zegt dat zij er als vrouw veel beter uit ziet, haar zoon die het jammer vindt dat ze zolang ongelukkig is geweest en haar vrouw, Marianne, die blijft en haar steunt. 

Marianne blijft buiten beeld en daar kan ik me alles bij voorstellen, maar ik ben eigenlijk wel benieuwd naar haar verhaal. Op televisie vertelde Bo dat ze op vakantie als ze op een afgelegen plek een huisje hadden gehuurd wel al eens een jurk aantrok. Als ik daarover nadenk dan moet Marianne toch wel heel veel van Bo houden: dat het niet uitmaakt of je geliefde een jurk of een broek aantrekt, een man of een vrouw is, zich Boudewijn of Bo noemt en uiteindelijk zo’n transformatie steunt, ik vind het knap. 

Als ik eerlijk ben denk ik niet dat ik zo’n transformatie bij mijn vrouw zou trekken. Als ze morgen zou zeggen dat ze van Monique in Maurice verandert en voortaan op een paar cowboylaarzen en met een baard met me door het leven wil, dan haak ik toch echt af. Ik ben voor vrijheid blijheid en zou de keuze respecteren die haar gelukkig maakt, maar dat zou me te ver gaan, terwijl ze als persoon natuurlijk niet hoeft te veranderen. Er gaat terecht veel lof uit naar Bo van Spilbeek, maar voor mij zit de ware held bij haar thuis: Marianne van Spilbeek. Het is toch wel het toppunt van liefde om in die omstandigheden bij iemand te blijven.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Mark
    PREMIUM
    COLUMN MAIKEL HARTE

    Mark

    Ieder jaar help ik rond Pasen een skelterrace te organiseren in Oud-Terneuzen, het is een ludieke verwijzing naar de Vliegende Hollander die ooit op paaszondag Terneuzen verliet. Het is vooral erg grappig en het draait om de gezelligheid, maar zoals zo vaak wakkert het feit dat mensen iets kunnen winnen, al is het maar een beker, toch een bepaald fanatisme aan. Dat zie ik bij mezelf en dat zie ik bij anderen. Ik geniet daarvan. Dat heeft ervoor gezorgd dat je zoiets onbenulligs als een skelterrace de laatste jaren niet meer zomaar wint. Daar moet je fit en slim voor zijn.
  2. Party
    PREMIUM
    column maikel harte

    Party

    Of ik op wilde treden op de Gender Reveal Party van hun zoon? Op de wat? Ik wist niet wat ik las. Het mailtje lezende kwam ik er achter wat de bedoeling was. Het ging om een opa en oma in spe die hun eerste klein kind verwachtten en een optreden van mij aan hun zoon en schoondochter cadeau wilden doen. Hun zoon en schoondochter zouden namelijk een feestje gaan geven ter ere van de bekendmaking van het geslacht (dat heet dus een ‘gender reveal party’). Het zou volgens hen leuk zijn als ik dat kwam opleuken met liedjes en anekdotes, want ik was tenslotte ook vader.

Columns