Volledig scherm

Depressie

‘Oververmoeid zijn, maar niet kunnen slapen. Op een feestje staan, maar het gevoel hebben dat je er niet bij bent. Voor een simpele keuze staan, maar niet weten wat te doen.’ Komt dit u bekend voor? Gefeliciteerd! Volgens de nieuwe campagne van de Rijksoverheid kan dit wijzen op een depressie.

Iedere ochtend hoor ik dit spotje op de radio en iedere ochtend erger ik me weer. Ja, het is beslist belangrijk dat er meer bekend wordt over depressie. Maar waarom zit het me dan toch zo dwars? Deels ligt het aan de gebruikte voorbeelden. Iedereen kan zich herkennen in deze situaties. Door depressie zo gewoon te maken, wordt het probleem gebagatelliseerd.

Het is al erg genoeg dat het woord depressie gebruikt wordt om zaken te omschrijven die hooguit onprettig zijn. ‘Wat een rotweer, ik word er helemaal depressief van!’ ‘Je moet je muren niet donker verven, dat is deprimerend!’ ‘Wat een depri-muziek!’ We gebruiken het woord al te lichtvaardig en deze campagne maakt het er niet beter op.

Maar het echte probleem is dit: deze overheidscampagne komt op een moment dat de bezuinigingen op de geestelijke gezondheidszorg keihard aankomen. Het budget voor jeugdpsychiatrie is in veel gemeenten nu al op. In Almere werd een behandelstop afgekondigd voor specialistische jeugdzorg; uitsluitend bij zeer acute nood wordt er nog hulp geboden. De wachtlijsten voor psychologen en psychiaters worden steeds langer. Allemaal het gevolg van de bezuinigingen. En wat doet minister Schippers? Schippers komt met een radiocommercial. Ze verwijst naar de websites mentaalvitaal.nl en gripopjedip.nl (die rijmpjes, brrr!) waar je een zelftestje kunt doen. En ben je dan inderdaad depressief? Tja, dan geeft Schippers niet thuis. Want de wachtlijsten zijn lang en het geld is op. Je zou er depressief van worden.

  1. Verdronken (2)

    Verdronken (2)

    Ik was dus in het Verdronken Land van Saeftinghe (zie column vorige week). Ik, met mijn laarzen en mijn echtgenoot. Afgezien van een verdwaald schaap en onzichtbare vogels waren we alleen daar. Bang dat wij ook zouden verdwalen waren we echter niet. Daarvoor behoedden ons immers de witgestipte routepaaltjes. Nee, woest avontuurlijk was het echt niet hier. We hadden ons weer wat te veel voorgesteld van de werkelijkheid. Alleen de gedachte dat zich onder onze voeten complete dorpen bevonden zorgde voor enige opwinding.

Columns