Jan Vantoortelboom
Volledig scherm
PREMIUM
Jan Vantoortelboom © Marja Jansen

Zullen we die gaatjes dan maar eens dichtpurren, meneer Vantoortelboom?

column Jan VantoortelboomIk werk graag in mijn nieuwe schrijfkamer. Het is een kleine hoek van het schrijfhuis dat we  hebben gebouwd en dat ter beschikking staat van andere romanciers, dichters, columnisten etc. Op dit ogenblijk (woensdagavond) waait het buiten hard, het gaat zelfs stormen vannacht, lees ik. En hier, in de open polders rond Ossenisse, kan het echt stormen. 

  1. Corona verwart onze paniekreflex
    PREMIUM
    column jan vantoortelboom

    Corona verwart onze paniekre­flex

    Ik herinner me nog de eerste keer dat ik een indringende combinatie van angst en opwinding voelde. Het was 25 maart 1983. Ik was 7 jaar en slenterde de weg van school terug naar huis en toen ik van achter het milde bochtje, langs de hoge beuken en eiken van het bos, onze straat verder kon inkijken, zag ik dat mijn ouders op de stoep stonden. Ze praatten met de buren. Er stonden nog meer mensen buiten, overal klitten ze samen en waren druk aan het converseren. Ik herinner me de opwinding die ik voelde, mijn hartslag die opeens racete, want zoveel mensen buiten op straat betekende dat er iets gebeurd was, waarschijnlijk iets ergs. Ik weet nog dat ik begon te rennen. Toen ik bij mijn ouders en buren ging staan om mee te luisteren, verviel iedereen tot mijn teleurstelling in betekenisvol stilzwijgen. Het was pas in de beslotenheid van onze keuken, tijdens het avondeten, dat ik hoorde wat er die dag was gebeurd.
  1. Kroegbaas Marco schenkt klanten biertje in de zon
    Play

    Kroegbaas Marco schenkt klanten biertje in de zon

  2. Wéér onderzoek bij verdachte zaak-Ichelle
    Play

    Wéér onderzoek bij verdachte zaak-Ichel­le

Columns