Jan Vantoortelboom.
Volledig scherm
PREMIUM
Jan Vantoortelboom. © Marja Jansen

Zonder contrast zouden we gek worden

COLUMN JAN VANTOORTELBOOMIk hou van blauw. Van die lange, oneindige lentelucht waarin ik kan blijven kijken en wegdromen en de gedachten onwillekeurig terug gaan naar vervlogen lentes en zomers, van de blauwe schittering van de Middellandse Zee, het blauw dat ik zojuist zag blinken boven de bek van een eend die stil naast me in de diepe sloot op het water dreef, van de blauwe schittering van het dak van een schuur, van het diepe donkere blauw van een plek op het lichaam die herinnert aan verdwenen pijn. Blauw is zacht, blauw is rust, blauw is ruim. 

  1. Een koe valt niet te onderschatten
    PREMIUM
    COLUMN JAN VANTOORTELBOOM

    Een koe valt niet te onderschat­ten

    Een paar dagen geleden kreeg ik een berichtje van de buurman of ik wat tijd had. Dat had ik, want ik was op vakantie in eigen tuin. Mijn buurman is agrariër en ik ben trots op de boer. Er was een koe ontsnapt, zei hij. Eigenlijk al een paar dagen eerder. Hij had de hele polder afgezocht en zelfs met zo’n speciaal pak in de sloten zitten waden. Nergens was het beest te vinden. Maar nu wel. De koe zat in een maisveld aan de overkant van de straat.

Columns