Jan Vantoortelboom
Volledig scherm
PREMIUM
Jan Vantoortelboom © Marja Jansen

‘Klein gatje, nie diep’ zei de Spaanse tandarts

column jan vantoortelboomTandartsen zijn de schrik van menig kind. Ik was er ook zo een. Dat had alles te maken met een tegen zijn pensioen aanhikkend heerschap met een indrukwekkende haardos uit zijn oren en een bril die zijn ogen twee keer zo groot deed lijken. Op een mooie zaterdagmorgen ging hij eens een tand trekken, overschatte zijn trekkracht schromelijk, kreeg die kies er dus niet goed uit, begon te wrikken, en ik die lag te kronkelen en hij die met zijn tang langs het glazuur schraapte omdat hij de grip verloor (dat geluid vergeet ik nooit meer) en ik die hem dan weer spastisch een knietje in zijn kruis gaf. Met andere woorden: het was er niet gezellig; het was een moderne martelkamer.

  1. Doodskist in een doos: voor een slordige 600 euro zitten ouders en al onder de grond
    PREMIUM
    column jan vantoortelboom

    Doodskist in een doos: voor een slordige 600 euro zitten ouders en al onder de grond

    Vorige week ging ik weer eens uit eten met twee vrienden. Dat was van voor het coronatijdperk geleden. Een van die vrienden, een gepensioneerde levensgenieter en tevens zondagskind, was tijdens de coronaperiode met slechts een aantal maanden verschil zijn beide ouders verloren. Maar hij had er vrede mee, ze hadden beiden de 90 aangetikt, ze hadden niet geleden en zijn moeder had niet eens doorgehad dat zijn vader als eerste was vertrokken. Beter kun je het niet wensen, vermoed ik.