Jan Vantoortelboom
Volledig scherm
PREMIUM
Jan Vantoortelboom © Marja Jansen

Ik stak de loftrompet en ze bloeide open voor mijn ogen

COLUMN JAN VANTOORTELBOOMVan de week ging ik weer eens mijn erf af om een reis te maken naar Het Groene Woud, een leslocatie van de Hogeschool Zeeland in Middelburg. Een erg mooie naam, vind ik dat, temeer omdat er een paar bomen in de buurt staan. Op de reis ernaartoe zag ik uit het niets twee gigantische zuilen van zonnestralen het aardoppervlak bereiken, net als de benen van een driehoek waarvan het snijpunt verholen lag in een dik wolkenpak. Maar tussen die benen, precies in het midden, lag een boerderij. De symboliek ervan deed me mijmeren over het leven in die boerderij: tussen licht en geluk in?

  1. Ik wilde de man een fooi geven voor zijn getier
    PREMIUM
    COLUMN JAN VANTOORTELBOOM

    Ik wilde de man een fooi geven voor zijn getier

    Vorige week bracht ik met mijn vrouw en tweeling een bezoekje aan het speel- en bunkerpark Groede Podium. Een dagje buiten zou de jongens goed doen, want ze zijn nogal verknocht aan hun iPad. Wat zeg ik? Verknocht? Het lijkt bijna een lichaamsdeel geworden, en dan geen nutteloze appendix, maar een levensnoodzakelijk en dus onmisbaar deel, zoals een neus, waarin ze trouwens van spanning van de filmpjes of spelletjes die ze spelen simultaan eens goed peuteren.
  2. Mijn vakantiebusje is verkocht aan twee Marokkanen uit Amsterdam
    PREMIUM

    Mijn vakantie­bus­je is verkocht aan twee Marokkanen uit Amsterdam

    Mijn vakantiebusje is verkocht. Aan twee Marokkanen uit Amsterdam. Ja. In tegenstelling tot wat u nu misschien denkt, ging alles van een leien dakje. Zelfs de betaling. Bijzonder beleefde en eerlijke man, al ging ie net wat te lang door over het feit dat de olie wat gelig kleurde aan de rand van het dopje, dat de pook net iets te veel speling had en ook de twee blutsen aan de zijkant bleken de moeite van wat lange zinnen en onderhandelingspauzes waard.

Columns