Jan Vantoortelboom.
Volledig scherm
PREMIUM
Jan Vantoortelboom.

Ik kan een heethoofd zijn als het moet

column jan vantoortelboomZoals elk jaar gaan mijn vrouw en ik naar het filmfestival Film by the Sea. We maken er een weekendje van. Dat is ontstaan nadat ik in 2015 eens in de vakjury mocht zetelen. Een onvergetelijke week met elke dag wel drie tot vier films (ook waardeloze), tafelen in Vlissingse restaurants (ook slecht eten), met veel drank (ook goedkope wijn en hoofdpijn), oesters (bijna gestikt) en een peperbus als een kanonsloop (de slappe lach kreeg ik toen; er was nog net geen strijkijzer voor nodig om de stuipen uit mijn gezicht te strijken). 

  1. Mijn grote broere bleef plakken aan ’n schone Slowaakse
    PREMIUM
    column jan vantoortelboom

    Mijn grote broere bleef plakken aan ’n schone Slowaakse

    Het is van augustus 2019 geleden dat ik mijn ‘grote broere’ nog heb gezien. Hij woont al bijna dertig jaar in Bratislava, Slowakije. Daar is hij destijds na zijn studies biologie aan de Universiteit Gent naartoe gereisd met een beurs van de Vlaamse Gemeenschap. Hij zou er negen maanden verblijven en meewerken aan een project van de universiteit aldaar om de territoria van wolven, beren en lynxen in het Tatragebergte in kaart te brengen. Hij heeft die dieren nooit live gezien, maar vond wel de sporen in de sneeuw.
  2. Niets ruikt lekkerder dan de geur van gemaaid gras
    PREMIUM

    Niets ruikt lekkerder dan de geur van gemaaid gras

    Deze week was het zover. Hier had ik naar uitgekeken. De eerste keer dat ik weer gras kon maaien. Dat vind ik altijd een wonderbaarlijk moment, de sapstromen die weer op gang komen als aanloop naar de vroege lente. Niets ruikt lekkerder dan de geur van vers gemaaid gras. Of die van hooi en stro, beetje opgewarmd in zonlicht. Het zijn geuren die al duizenden jaren geroken worden, en misschien zijn ze zelfs onderdeel van ons DNA geworden.

Columns