Jan Vantoortelboom
Volledig scherm
PREMIUM
Jan Vantoortelboom © Marja Jansen

Een Colombiaanse pygmee met een grafzerkgebit

COLUMN JAN VANTOORTELBOOMDit weekend komen drie vrienden van me op bezoek. Het is te zeggen, ik heb ze in geen dertig jaar gezien. Drie decennia geleden zagen we elkaar bijna elke dag, namelijk op de middelbare school in Ieper. Ik ben benieuwd hoe ze eruitzien, want ze zitten als jongens in mijn geheugen gegrift en de foto’s op Facebook verklappen ook niet alles. Ik vermoed dat ik bij de aanblik van hun hoofden en lichamen ook geconfronteerd zal worden met mijn eigen verouderingsproces. Maar dat is bijzaak.

  1. Ze trapte vol goesting het gaspedaal in
    PREMIUM
    column jan vantoortelboom

    Ze trapte vol goesting het gaspedaal in

    Ik las dat een vrouw in Sluis tot twee dagen cel was veroordeeld wegens tanken zonder te betalen. Naast haar zat een man. Hij was dus niet het type gentleman dat even dacht: ik betaal de rekening wel, want een echte man laat een vrouw nooit betalen. Neen, daar dacht hij niet aan, want hij bleek dronken en mannen die dronken zijn, zijn te lomp om te helpen donderen. Toen de politie het koppel aanhield, schold de pummel hen uit en werd hij ook aangehouden.
  2. Mijn grote broere bleef plakken aan ’n schone Slowaakse
    PREMIUM
    column jan vantoortelboom

    Mijn grote broere bleef plakken aan ’n schone Slowaakse

    Het is van augustus 2019 geleden dat ik mijn ‘grote broere’ nog heb gezien. Hij woont al bijna dertig jaar in Bratislava, Slowakije. Daar is hij destijds na zijn studies biologie aan de Universiteit Gent naartoe gereisd met een beurs van de Vlaamse Gemeenschap. Hij zou er negen maanden verblijven en meewerken aan een project van de universiteit aldaar om de territoria van wolven, beren en lynxen in het Tatragebergte in kaart te brengen. Hij heeft die dieren nooit live gezien, maar vond wel de sporen in de sneeuw.