Jan van Damme.
Volledig scherm
PREMIUM
Jan van Damme. © Joost Hoving

Wat moet je met een buitenwereld waarin je niet welkom bent?

COLUMN JAN VAN DAMMEHet is dinsdagochtend, iets over negenen. Buiten is het donkergrijs lichtgrijs geworden. Het miezert heel licht. Misschien is dat verbeelding. Ik heb mijn ochtendwandelingetje met onze viervoeter al gemaakt. Toen was het plens en eigenlijk best gezellig onder mijn paraplu. Hond dacht daar overigens anders over.

  1. Bij Biervliet zag ik al dat het in het westen niet pluis was
    PREMIUM

    Bij Biervliet zag ik al dat het in het westen niet pluis was

    Het wordt vandaag weer zo'n dag. Amerika van vroeg tot laat. En denk maar niet dat we dan zeker weten of de witgekuifde twitteraar met pensioen kan. Dat gaat nog dagen duren. Als ik zo mijn krant doorblader, is er weinig om vrolijk van te worden. Vooruit, een meisje gered uit het puin van Izmir. Maar dat maakt die aardbeving niet minder erg. Verder corona voor en corona na. Opnamestops van ziekenhuizen, illegale dancefeesten, geruzie over coronaregels, het kabinet dat er nog een tandje bij zet.
  2. Een klap op de schouder, een seksistische grap en hij kon weer in zijn Volvo klimmen
    PREMIUM
    column jan van damme

    Een klap op de schouder, een seksisti­sche grap en hij kon weer in zijn Volvo klimmen

    Het was in de tijd dat ik wel eens meereed in een van onze vrachtwagens. Hoog in de Volvo F89, met een grommende dieselmotor onder mijn voeten, ik droom er nog wel eens van. Na een klein half uurtje stonden we bij de grensovergang van Sluis. Geüniformeerde douaniers wilden formulieren zien, veel papier waarop ze stempels konden knallen. Transito, hoefijzerverkeer, ik leerde er allerlei nieuwe termen.

Columns