Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

Voor Irene

column jan van dammeIk merk het nu pas. Bij het rammelen op het toetsenbord kijkt mijn zus Irene altijd over mijn schouder mee. Telkens als ik een laatste punt heb gezet, duikt meteen de vraag op: wat denkt zij als ze dit leest - herkent ze die schaatsscène op de parochieput in de Groe, was ze erbij toen oma Tol haar ‘oane’ schoeperde, zat ze achter het stuur toen er zakken naar Poperinge moesten worden gebracht?

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. De eerste keer dat de deur van de tractorcabine dichtklapt
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    De eerste keer dat de deur van de tractorca­bi­ne dichtklapt

    Zo ongeveer uit mijn broek gewaaid. Straatveger Joske zei dat wel eens. Hij scharrelde met veger en handkarretje door de straten van Groede, een halve eeuw geleden. Als hij sprak had hij niet veel woorden, zijn spreektempo was aan de trage kant. Na afloop van een windkracht 8 of meer kwam ik hem vaak opgewekt tegen. Pannen van het dak, wees hij opgewekt naar een beschadigd huis. Om vervolgens aan de pijpen van zijn van gemeentewege verstrekte ketelpak te trekken: ‘Uit m'n broek gewaaid'.

Columns