Joost Hoving
Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

Toch viel ik als een blok voor ons tweewielige aanhangertje

Het is een vraag die dezer dagen nogal eens voorbij flitst. Wat betekent vrijheid eigenlijk? Tsja, denk ik dan. Daar sta ik echt niet zo vaak bij stil en ik heb er zeker geen pasklare definitie voor. Ik hoorde wel een mooi antwoord, ik geloof dat het van onze ‘Hello Goodbye’ Joris Linssen kwam. Vrijheid, zei hij, is de ruimte krijgen om fouten te mogen maken. Dat vind ik een mooie. Want ik weet zeker dat u en ik de plank met enige regelmaat misslaan. Wij allemaal. Gelukkig maar.

  1. Bij Biervliet zag ik al dat het in het westen niet pluis was
    PREMIUM

    Bij Biervliet zag ik al dat het in het westen niet pluis was

    Het wordt vandaag weer zo'n dag. Amerika van vroeg tot laat. En denk maar niet dat we dan zeker weten of de witgekuifde twitteraar met pensioen kan. Dat gaat nog dagen duren. Als ik zo mijn krant doorblader, is er weinig om vrolijk van te worden. Vooruit, een meisje gered uit het puin van Izmir. Maar dat maakt die aardbeving niet minder erg. Verder corona voor en corona na. Opnamestops van ziekenhuizen, illegale dancefeesten, geruzie over coronaregels, het kabinet dat er nog een tandje bij zet.
  2. Iets verder op de Oosterscheldekering was het weer raak
    PREMIUM
    column jan van damme

    Iets verder op de Ooster­schel­de­ke­ring was het weer raak

    Afgelopen zondagochtend, een uur of elf. We reden vanuit Middelburg richting Schiedam. Over de Dammenroute. Op de Veerse Gatdam dacht ik nog: een getemd water, dat Veerse Meer, dus niet zo gek dat er richting Veere geen golfje te bekennen is. Het silhouet van het stadje met de ranke stadhuistoren en de plompe Grote Kerk kwam er des te beter door uit. Benader Veere vanaf het water - de vergeten burgemeester Den Beer Poortugael wist waarover hij het had.

Columns